Μπλε λεωφορείο

Απόγευμα. Ο ήλιος εκτός λειτουργίας. Το μπλε λεωφορείο με δυσκολία περιφέρει το γέρικο σασί του. Στα ξεφτισμένα καθίσματα ένας φοιτητής στριφογυρνά σκοτεινιασμένος. Το όχημα σταματά. Το κατώφλι της μεσαίας εισόδου περνά εκείνη. Ο πόθος. Κάθετε στο διπλανό κάθισμα. Το πρόσωπό του φωτίζεται. Τα μάγουλα ανάβουν και τα χείλη του παίρνουν φωτιά. Της μιλά ακατάπαυστα. Αναλύει με άκρατο ερωτισμό κάθε δρομολόγιο, κάθε γραμμή, κάθε κουβούκλιο του ΟΑΣΑ. Εκείνη τον κοιτά μπερδεμένη. Ο από μηχανής ηλικιωμένος πλησιάζει. Η κοπέλα σηκώνεται βουβή, παραχωρεί τη θέση της και κρεμιέται στις χειρολαβές.
Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - [Φωτογραφία: Lee Friedlander]

Βρέχει

luc-choquer

Όλα τα κορίτσια βούρτσιζαν τα μαλλιά τους με μονόχρωμες βούρτσες. Μονάχα εκείνη, που το όνομά της δεν μπόρεσα ποτέ να διαβάσω ως το τέλος, βαστούσε στα χέρια μια μεταλλική χτένα. Έσκαβε με τα μάτια το φόρεμά της. Έμπαινε απ’ τις κουμπότρυπες. Έβγαινε απ’ το στρίφωμα. Στριμωχνόταν ν’ αντέξει. Αλλά δεν άντεχε. Κι όσο δεν άντεχε τόσο στριμωχνόταν. Κι όσο στριμωχνόταν τόσο ακούγονταν οι βούρτσες να δουλεύουν σαν δαιμονισμένες. Έξω έβρεχε. Η βροχή, μου έλεγε, είναι το πιο άδικο απ’ όλα τα άδικα του κόσμου. Βρέχει ως εκεί που φτάνουν τα μαλλιά της.
Κείμενο: Αντώνης Τσόκος
Φωτογραφία: Luc Choquer

Παππούς

Louis Stettner

1980. Ζάκυνθος. Καλοκαίρι. Σε ηλικία ελαχίστων ετών.
Παρακολουθώ μαγεμένος τον παππού να ξυρίζεται στην αυλή του σπιτιού.
Όρθιος μπροστά από ένα θαμπό καθρεφτάκι που κρέμεται στον κορμό της λεύκας, κρατώντας στα χέρια μια μεταλλική ξυριστική μηχανή ζωσμένη δολοφονικά ξυραφάκια.
Η παράσταση τελειώνει κι ο πρωταγωνιστής υποκλίνεται στη λατρεμένη μου ατάκα.
«Δως μου τώρα ένα φιλί».
Κείμενο: Αντώνης Τσόκος
Φωτογραφία: Louis Stettner

Σκιά

Bernard Plossu (15)

Μπήκα στο φούρνο ν’ αγοράσω ψωμί. Πήρα ένα καρβέλι απ’ το ψάθινο κοφίνι, πλήρωσα και βγήκα. Στην έξοδο με περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Η σκιά μου είχε κλαπεί. Για καλή μου τύχη η σκιά του φούρναρη ήταν ακριβώς στα μέτρα μου. Τη φόρεσα κι έφυγα. Δυστυχώς αύριο θα πρέπει να την επιστρέψω.

Ανάθεμα την, μοσχοβολά αχνιστή τυρόπιτα…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Bernard Plossu