Οι 998 περαστικοί

luigi-ghirri

Στο Φιντέλ αρέσει να στοχάζεται. Στέκει στην ξύλινη καρέκλα του μπαλκονιού, κοιτάζοντας με λύπη τους περαστικούς. Πέντε πατώματα πάνω απ’ τα κεφάλια τους μυρίζει την κάφτρα που σιγοκαίει στα μουστάκια τους.

Όταν βαριέται τους αγνώστους κοιτά προς το μέρος μου. Με αγριότερη λύπη απ’ ό,τι τους περαστικούς. Καρφώνει το βλέμμα στα δάχτυλά μου και με διατάζει να του γράφω ιστορίες. Για εκείνον και την κοπέλα του. Την οποία δεν έχει γνωρίσει αλλά επιμένει πως τον κοιτά στα μάτια.

Τότε, αρπάζω το μολύβι, το σπάω στη μέση και του δίνω το μισό. Φιντέλ είσαι γάτος, του υπενθυμίζω. Αυτό δεν δείχνει να τον πτοεί.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος
Φωτογραφία: Luigi Ghirri
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s