Βρέχει

luc-choquer

Φωτογραφία: Luc Choquer

Όλα τα κορίτσια βούρτσιζαν τα μαλλιά τους με μονόχρωμες βούρτσες. Μονάχα εκείνη, που το όνομά της δεν μπόρεσα ποτέ να διαβάσω ως το τέλος, βαστούσε στα χέρια μια μεταλλική χτένα. Έσκαβε με τα μάτια το φόρεμά της. Έμπαινε απ’ τις κουμπότρυπες. Έβγαινε απ’ το στρίφωμα. Στριμωχνόταν ν’ αντέξει. Αλλά δεν άντεχε. Κι όσο δεν άντεχε τόσο στριμωχνόταν. Κι όσο στριμωχνόταν τόσο ακούγονταν οι βούρτσες να δουλεύουν σαν δαιμονισμένες. Έξω έβρεχε. Η βροχή, μου έλεγε, είναι το πιο άδικο απ’ όλα τα άδικα του κόσμου. Βρέχει ως εκεί που φτάνουν τα μαλλιά της.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος
Advertisements

2 thoughts on “Βρέχει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s