Σειρήνες στη βροχή

Είδα μια πεταλούδα
να φιλά μια άλλη πεταλούδα.
Ήταν Σεπτέμβριος κι είχαν σβηστεί
τα μάτια μου απ’ την αϋπνία.

Όταν θα σ’ ερωτεύομαι
να με κοιτάς στα μάτια,
είπε η ερωτευμένη
στην ερωτευόμενη.
Όταν με ερωτεύονται
κρατώ τα μάτια κλειστά,
απάντησε εκείνη.
Ήταν φθινόπωρο
κι έβρεχε στην Αθήνα.
Ίσως και σ’ άλλες πόλεις.
Δεν έγινε γνωστό σε ποιες.
Απ’ το απέναντι σπίτι,
αυτό με το χτισμένο παράθυρο,
έπαιρναν μια γυναίκα
με το ασθενοφόρο.
Και ηχούσε τόσο
όμορφα η σειρήνα στη βροχή.

Αντώνης τσόκος  - Φωτογραφία:Keith Carter
Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς - Εκδόσεις Γαβριηλίδης
Advertisements

4 thoughts on “Σειρήνες στη βροχή

  1. Πόσο σαγηνευτικό είναι, κάποια «πράγματα» να μένουν ίδια, Ζάλη….
    (Ελπίζω δεν κάλυψες τους ακουστικούς σου πόρους με κερί….
    Μπα, μάλλον όχι…. Γιατί αλλιώς δε θα μπορούσες να μας μεταφέρεις
    το σπαρακτικό τραγούδι της εδώ…)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s