Πασχαλινά αποτυπώματα


Θυμάμαι Πασχαλιές που τ’ άρωμα χαμομηλιού, κρυμμένο κάτω απ’ το σασί του απέραντου τετράτροχου, ρόλο μαθητευόμενου φυτού κρατούσε.

Ποίηση που άνθιζε βαθιά στα μάτια της νεράιδας γιαγιάς. Ανεμελιά που άκμαζε στην άδετη ποδιά της.

Χιόνια απ’ αλεύρι ακοσκίνιστο στην  πήλινη λεκάνη. Νιφάδες από εθιστικό γλυκάνισο στα σωθικά της ζυμαρένιας μπάλας. Περίτεχνες κοτσίδες κοριτσιών σε μελαμψά τσουρέκια δανεισμένες. Αυγά σωσμένα απ’ τη μπογιά, με ξύλινη κουτάλα.

Ανθρώπους ακατέργαστους που ‘ξεραν χίλιους τρόπους ν’ αγαπούν. Λιβάνι που έφερνε φτέρνισμα στις παπαρούνες του γαλάζιου βάζου. Κεριά που δάκρυζαν στη φλόγα της Ανάστασης.

Θυμάμαι Απρίληδες που χώραγαν στη μύτη της βελόνας.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Εικόνα: Salvador Dali
Advertisements

29 thoughts on “Πασχαλινά αποτυπώματα

  1. Με τσάκισε και με λύγισε η γλαφυρή γραφή σου
    και κλέβω (*) σου το κείμενο…. χωρίς την εντολή σου

    Εύχομαι από καρδιάς η φετινή Ανάσταση να φέρει ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    (*)

    http://glarenia.wordpress.com/

  2. Ανθρώπους ακατέργαστους… κεριά που δακρύζουν.. η νεράιδα γιαγιά..
    Τι όμορφος κόσμος!
    Μοιάζει να είναι παρόν..

    Καλή Ανάσταση Αντώνη.. 🙂

  3. Μας ταξίδεψες πάλι… Έτσι, όπως μόνο εσύ ξέρεις να κάνεις… Σκέτη μαγεία! Μόνο αυτό θα πω… 🙂
    Καλησπέρες και ευχές για Καλό Πάσχα και μια λυτρωτική προσωπική »Ανάσταση» ,που όλοι χρειαζόμαστε 🙂

  4. Παράθεμα: ΄Αλλοι τρόποι, τόποι κι’ εποχές…. « Glarenia's

  5. Θυμάμαι Απρίληδες που χώραγαν στη μύτη μιας βελόνας, που μπηγόταν σε μικροσκοπικά χρωματιστά άνθη που αργότερα, σε γιρλάντες μακριές, θα στόλιζαν τον επιτάφιο!

    Έχει μια ομορφιά το κείμενο σου που πονάει.

    Καλή Ανάσταση Στεριανή Ζάλη!

  6. ..κοίτα πώς τα ρολόγια μαλάκωσαν ακόμα περισσότερο υπό το φως του ποιητικής σου σκέψης..!
    Εύχομαι να σε βρίσκουν πάντα πολλές μικρές χαρές..!

    🙂

    Υ.Γ. Νο1: ..έχω μια υποψία πως οι παραρούνες σου είναι αλλεργικές στα γαλάζια βάζα..δοκίμασε να τις αφήσεις απαλά μέσα στο πορτοκαλί (ήρθε η ώρα)!
    Υ.Γ. Νο2: ..τώρα που φτιάχνει ο καιρός, να ετοιμάσουμε την happy failing για το πρώτο της ανοιξιάτικο ταξίδι! 😉

  7. Μαρία

    Είναι μικρές ν’ αφήσουν το πατρικό τους βάζο. Ακόμη στις μύτες των ριζών πατούν για να βγάλουν το κόκκινο κεφάλι τους στην επιφάνειά του.

    Δυο ταξιδιάρικα κουπιά και φύγαμε. Δεν αντέχει το θόρυβο της μηχανής το ξύλινο σκαρί της.

    Λιμάνι θα διαλέξουμε απ’ το δικό σου χάρτη.

    (Σ’ ευχαριστώ!)

  8. Τι ωραια που τα περιγραφεις! Ειδικα την ξεχειλη αγαπη. Ζητιανοι της γινομαστε οταν χανουμε την ουσια 🙂
    Χρονια Πολλα Αντωνη μου!

  9. Αχ, να δω τις παπαρουνο-ρίζες και τι στον κόσμο! 😉
    Εντάξει, εσύ ξέρεις..μόλις μεγαλώσουν όμως..!

    Ναι, κουπιά, συμφωνώ!
    Χμ..τον χάρτη τον έχω στο μυαλό μου κι αν διαλέξουμε από κει το λιμάνι..μάλλον θα χρειαστεί να με πιστέψεις χωρίς να δεις..! 🙂

    Καλημέρα, με χαμόγελο!

  10. Ετοιμάσου από τώρα…θα είσαι επιλεκτικός, ε; (να προτιμάς τα ζωηρά πορτοκαλί!) 🙂

    Πω πω, ευθύνη μεγάλη μου δίνει η εμπιστοσύνη σου και σ΄ευχαριστώ..θα βάλω τα δυνατά μου για να μην σ΄απογοητεύσω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s