Τρύπα στο ταβάνι


Τρύπησε η νύχτα άθελά της το ταβάνι. Σε ακανόνιστο κενό, γυμνός από τα σύννεφα και πάνω, φάνηκε ο ουρανός. Άστρα υπέρβαρα να καλουπώνει. Όμοια σε σχήμα, λάμψη κι αφηρημάδα. Παρά ένα, άπειρα τον αριθμό. Όσα τα χρόνια των κεραμιδιών που έσταζε τον γαλάζιο του ιδρώτα.

Άσβεστο φως και θραύσματα μπογιατισμένου ασβέστη ανάγλυφα  στο σκούρο κομοδίνο. Στάχτη μετεωριτών και ίχνη από μετέωρα ψέματα σβησμένα στο μεταλλικό τασάκι. Τριάντα πέντε χρόνια στο ίδιο βλέμμα συμπέρασμα έβγαλα ένα.

Μια τρύπα στο ταβάνι κι ένα άστρο καλοζωισμένο τ’ όνειρο κάθε ενήλικα που τη βροχή προσμένει να στεγνώσει τα μαλλιά του…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

10 thoughts on “Τρύπα στο ταβάνι

  1. Κι εγω στα 35 παω αλλα τρυπες στο ταβανι δεν ονειρευτηκα ακομη 🙂
    Παντως ολο και πιο συχνα το κοιταζω παλι και ονειρευομαι. Οπως καποτε που σπουδαζα και ημουν πιο νεα. Νομιζα ηταν χαρακτηριστικο εκεινης της εποχης, μα διαψευστηκα 🙂
    Καλοζωισμενο αστρο….φαινεται ομορφη περιγραφη για να ποθησω κι εγω ενα 🙂

    Καλο μηνα και καλη ανοιξη ευχομαι!

  2. ..κι αν χρειαστεί, ας αφήσουμε άβαφο τον ασβέστη..μέχρι η διάθεση για χρωματα να μας βρει ξανά..!
    Μόνο καλά εύχομαι..κι ευνοϊκά!
    Στέλνω χαμόγελο, Αντώνη (εμφάνιση κατ´ αποκλειστικότητα για σένα)!

    ..και νηνεμία στα νερά τις ώρες της βόλτας 😉

  3. DeeDee

    Με τα ταβάνια ακεραία η νύχτα πηγαίνει χαμένη. Τα όνειρα περιορίζονται. Τα άστρα φωτίζουν απλωμένες μπουγάδες. Οι εποχές ποτίζουν τα ντουβάρια…
    Τρυπάς το τσιμέντο κι ονειρεύεσαι. Όπως παλιά. Δίχως λογική και όρια.

    Καλό μήνα!

  4. Δικιο εχεις….περιοριζομουν πολλα χρονια 🙂

    Αυτο το τραγουδι μου αρεσει περισσοτερο!!

    καλημερα:)

  5. Αντωνη μου, μακαρι να μπορουσες να κανεις την τρυπα εσυ για μενα. Μα, αν καταλαβα καλα, δεν θα ειχε νοημα, εγω παλι θα εβλεπα το ταβανι. Πρεπει να βγαλω τα δικα μου νυχια 🙂 Κι εχω το ελαττωμα να τα τρωω, θα μου παρει καιρο αλλα θα τα καταφερω. Ηταν να μην μου αναψεις την λαμπα προς αυτη την κατευθυνση 🙂

    Καλο Σαββατοκυριακο!!

  6. Ποτε μου δεν καταλαβα πως ανοιγετε αυτες τις ρημαδιασμενες τρυπες στο ταβανι και δραπετευετε απο κει! Εγω οποτε πνιγομαι και θελεω να δω τ αστερια ανοιγω την πορτα και την κανω εξω! Αν δεν μπορω τοτε απλα τεντωνω διαπλατα το παραθυρο και κρεμιεμαι απ εξω στη προσπαθεια μου να φτασω τα αστερια…

  7. Λιακάδα

    Αν δεν μπορείς ν’ αντέξεις ολόκληρο τον ουρανό, ανοίγεις τρύπα στο ταβάνι. Για ένα τυχαίο κομμάτι τη φορά.

    (Όταν αποφασίσει να φανεί η άνοιξη θα δοκιμάσω τον δικό σου τρόπο.)

    Καλημέρα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s