Ποδηλατώντας


Ανατυπώνω μέρες ξεγνοιασιάς. Με μαεστρία εφηβική σκιτσαρισμένες.

Ποδηλατώ ανυπότακτα σε τοπίο που κερματίζει τη σκιά μου. Μοιράζω τον ιδρώτα μου σε τσιμεντένιους δρόμους και ασφάλτινες μοναχικές λεωφόρους. Ρουφώ τα χρώματα της ίριδας σε κάθε εξάτμιση που προσπερνά τις  εβδομήντα δύο ακτίνες μου.

Η νύχτα αναβοσβήνει μπρος στα μάτια μου. Στη σέλα του λευκού σασί που προπορεύεται. Εισπνέω χασμουρητά αγουροξυπνημένων νυχτολούλουδων κι εκπνέω φρέσκια ευγνωμοσύνη απ’ τα μαλλιά μου.

Σε σχήμα οξύμωρο, ένα λευκό μπαρουτοκαπνισμένο davidoff, σβήνει την τελευταία στάση.

Τα αστέρια κουδουνίζουν με ήχο περίπλοκο πίσω απ’ το σώμα φθινοπωρινού διαβάτη. Το πλοίο στο λιμάνι καταπίνει ανόρεκτα, οχήματα και ασύμμετρους επιβάτες.

Τυπώνω μέρες λαβωμένης ξεγνοιασιάς, σκορπώντας χρόνια ημιπολύτιμα, στη λήθη άλιωτων χειμώνων…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος

Στον Νίκο.
Advertisements

5 thoughts on “Ποδηλατώντας

  1. Εσένα λοιπόν είχε υπόψη του ο ποιητής όταν έγραφε «η ποίηση είναι ανάπτυξη στίλβωντος ποδηλάτου»(ή περίπου)!!!!

  2. Ωχ! Υποψιάζομαι πως σίγουρα είχε υπόψη του κάτι λιγότερο ανορθόγραφο ο Εμπειρίκος. Κάτι σε …. «στίλβοντος» και ουχί «στίλβωντος».
    (Βιαζόμουν τόσο να υπογραμμίσω πόσο ποιητική είναι η γραφή σου. Προς τούτο το παραπάνω ανοσιούργημα. Με βρίσκεις εφευρετική στο πώς απολογούμαι? Μάθε πως μόλις σε έχρισα συνένοχο!)

  3. Αν είναι το τελευταίο (προς το παρόν!) από τα σχόλια με τα οποία σε βομβαρδίζω σήμερα, νομίζω πως είναι κι κατάλληλη στιγμή για μια εκ νέου απολογία:
    «Συγγνώμη που καθιστώ το χώρο σου αποδέκτη της ιερής μανίας των ημερών μου αλλά έχω ισχυρό άλλοθι: με… κινητοποιεί! Κι επίσης, αν αυτό βοηθάει στην αλίευση επικείκιας, ούσα μικρή το δέμας αντισταθμίζω με πληθωρική διάθεση! Όπως και να έχει, δείξε μεγαλοθυμία και δέξου κι αυτό: http://youtu.be/MtT2vh7ov5w
    (είναι από τους θησαυρούς που κατέχω αλλά δε μοιράζομαι εύκολα κι απ΄αυτό θα καταλάβεις πόσο ειλικρινής είναι η ντροπή κι η μεταμέλειά μου για το μονοπώλιο που έτσι αναίσχυντα επιδίωξα στο χώρο σου!)

  4. Αγγελική

    Πολύ όμορφο. Σ’ ευχαριστώ που μοιράστηκες το θησαυρό σου μαζί μου. Έχω μια ιδιαίτερη αγάπη-αδυναμία στα παραμύθια. Πιστεύω πάντα σε αυτά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s