Μια γουλιά καλοκαίρι


Θα ‘ρθει ποτέ τούτο το καλοκαίρι;

Μήνες προσμένω. Καρτερικά. Στην ψάθινη αιώρα, στο κόκκινο πεζούλι, στον ίσκιο απ’ τα γερμένα αρμυρίκια.

Ανάβω κεριά να με προσέξει στο σκοτάδι.

Καίω σπιράλ να ζαλιστεί στο άρωμά τους.

Μεροληπτώ υπέρ της υγρασίας και του καύσωνα, να με συμπαθήσει.

Μοιάζει αδύνατο το ραντεβού με το Σεπτέμβρη αν δε με βοηθήσεις. Δως μου να πιω μία γουλιά από τη χούφτα  σου. Θα σου χαρίσω σπόρους απ’ τη λύπη μου και μια φέτα Αυγουστιάτικο καρπούζι…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

26 thoughts on “Μια γουλιά καλοκαίρι

  1. αν τα πραγματα ειναι ετσι, προσπαθησε εσυ να τα δεις διαφορετικα..

    ισα που προλαβαινεις για φετος, αν και απο παντου ακουω πως ο σεπτεβρης θα ειναι ζεστος!

  2. metofeggariagalia

    Το φθινόπωρο καραδοκεί, το καλοκαίρι όμως δεν έχει
    πει – πιει την τελευταία του γουλιά. Οπότε, έστω και αργά, ελπίζω να μαζέψω τις εικόνες που μου λείπουν για να συμπληρώσω καλοκαίρι.

  3. Ναι, αλλά….μήπως θα ήταν καλύτερα να πάρεις από δω τη φωτογραφία της μισο-πεθαμένης βάρκας; Ίσως να παρεξηγηθεί και να μην έρθει.. (..να, τέτοια κάνεις με την υγρασία και τον καύσωνα και υποφέρουμε..!)

  4. Αν κερνάς καρπουζάκι, θα σου πω πώς θα το βρεις το καλοκαίρι…
    Άνοιξε το κουτάκι που έχεις τα χαμόγελα και τις σκέψεις με χρώματα…Μετά…βούτα μέσα και μη βγεις εάν δεν γεμίσεις με φως…Τι λες? Θα έρθει έτσι ή όχι? ;))

  5. Με ζάλισαν τ’ αρώματα των σπιράλ και περιμένω το καρπούζι.

    Το καλοκαίρι, αν και σιγουρα θα κρατήσει πολύ ακόμη, είναι πάντα παντού όταν πετάξεις από τις χούφτες τα σπόρια της λύπης.

    Πόσο χαίρομαι που e-βρισκόμαστε πάλι
    🙂

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  6. Μαρία

    Το καλοκαίρι περίμενε κι αυτή. Μέχρι που βούλιαξε στη στεριά.
    Για να είμαι ειλικρινής, πολύ θα ήθελα να την επισκευάσω και να την ρίξω ξανά στη θάλασσα. Έστω της φωτογραφίας…

    Με βαριά – κατά το ήμισυ – καρδία σας ταλαιπώρησα. Τον καύσωνα τον βαριέμαι ανυπόφορα.
    Για την υγρασία δεν μπορώ να πω το ίδιο. Αυτή τη συμπαθώ γιατί με αφήνει τα βράδια να ζωγραφίζω τα τζάμια των αυτοκινήτων με τα δάχτυλά μου.

  7. Έλσα

    Κερνάω! Πριν λίγες μέρες, τη γειτονιά μου επισκέφτηκε ο Γλύκας. Μέγας καρπουζοδολοφόνος. Μπροστά στα μάτια μου έσφαξες έσφαξε τρία αθώα καρπουζάκια.

    Κουτάκι με χαμόγελα και χρώματα; Άντε να θυμηθώ που το έχω βάλει…

  8. Γλαρένια

    Θα τα πετάξω. Θα κρατήσω μόνο τα κουκούτσια του μεγαλόκαρδου καρπουζιού. Εκεί θα ψάξω το καλοκαίρι.

    Κι εγώ χαίρομαι που βρισκόμαστε ξανά. Ένα χελιδόνι δε φέρνει την άνοιξη, ένας γλάρος όμως φέρνει το καλοκαίρι.

  9. Γλαρένια

    Το ίδιο σπορ κάναμε όταν ήμασταν μικροί. Εμένα στην κουκουτσοφαγία με μύησε ο παππούς μου. Εκείνος προτιμούσε τα κουκούτσια απ’ τα πεπόνια. Θυμάμαι τ’ άπλωνε το μεσημέρι στον ήλιο να στεγνώσουν και το βράδυ καθόμασταν μαζί και τα τρώγαμε.

  10. Μην ακουω απαισιοδοξα στιχακια … ! Κρατα μια χουφτα κουκουτσια απο το καρπουζι, λιγο χρωμα απο το Καλοκαιρι και κοιτα να επισκευασεις τη βαρκουλα παραυτα! Το Καλοκαιρι φετος πρεπει να αργησει να φυγει .. απο τις καρδιες μας τουλαχιστον . Αντωνη , αναρρωτηθηκες πως θα βγαλουμε περα τον χειμωνα που καραδοκει?
    Αν θες κι εσυ και η Γλαρενια μας , σας παω μια κουκουτσομαχια! χεχεχε
    Ομορφο τραγουδακιιιιιιι 😀

  11. Λιακάδα

    Απαισιοδοξία της στιγμής ήταν και πάει.

    Θα χρειαστούμε πολλές λιακάδες για να αντιμετωπίσουμε το χειμώνα που έρχεται.

    Δεν ξέρω για τη Γλαρένια, εγώ δέχομαι την πρόκληση. Διάλεξε τόπο και φρούτο.

  12. Μέσα… άκου λέει…
    🙂
    Και πεπόνια και καρπούζια αλλά και χαμόγελα για να ξορκίσουμε τη γκαντεμιά του χειμώνα και όχι μονο που έρχεται

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  13. (..δε μπορώ να μην αναφερθώ στη μουσική που άκουσα μόλις μπήκα..πόσο συγκινητική είναι αυτή η μουσική απ΄τα «Κόκκινα φανάρια»..υπέροχη!)

    Αντώνηηηη, δεν ξέχασα τη βάφτιση, αλλά θεώρησα πως θα είναι κλειστού τύπου (μόνο οι δικοί της κι η νονά), ίσως να μην χάθηκε κι ο κόσμος αν καθυστερήσει λίγο…(άλλωστε δεν μοίρασες και προσκλητήρια με ημερομηνία..σωστά;)
    Πολύ με παιδεύει το όνομα..όλο τη βλέπω και την ξαναβλέπω κι όλο σκέφτομαι πως δεν είναι δα και τόόόσο «χτυπημένη» από κύματα και στενοχώριες (στην εξωτερική όψη τουλάχιστον)…αυτή θα πρέπει κάποτε να ήταν κούκλα και πολλά καράβια να ήθελαν να βολτάρουν πλάι της..!
    Θα ήθελα να μπορούσαμε να τη βαφτίσουμε «Happy Failing Boat», αν δεν σιχαίνεσαι το γεγονός πως δε θα ΄χει όνομα ελληνικό.. (Happy γιατί σίγουρα υπήρξε, Failing γιατί «προδόθηκε» η αντοχή της..)

  14. Μαρία

    Έχεις δίκιο. Ακόμη κι έτσι, βουλιαγμένη στην άμμο, δείχνει ανέμελη. Της αξίζει ένα χαρούμενο όνομα. Γραμμένο σε σχήμα χαμόγελου, με κόκκινη ανεξίτηλη μπογιά.

    Happy Failing Boat, λοιπόν. Να μας ζήσει!

    Καλή σου μέρα.

  15. Axμ …μετα τις χτεσινες και τις σημερινες δηλωσεις της κυβερνησης ( ή ακυβερνησίας μας- οπως θες πες το …) δυστυχως ο Φθινοπωρο και ο Χειμωνας π[ροβλεπονται με συννεφιες και Κακοκαιρία ( δηλ τον κακο τους τον καιρο! Ppp
    Δiαλεξα φρουτο! Καρπουζι( εννοειται) ! Τον τόπο τον αφηνω σε σενα!
    😉

  16. Οραμα δεν εχουν! Σιγουρα! Φωνες μπορει να ακουνε! και..ξερεις ποιοι ακουνε φωνες συνηθως! χαχαχ
    Μαξιμου! Καλη Ιδεα! Αλλα να χαραμισουμε το καρπουζι? Μηπως καλυτερα να περναμε καμμια παραγινομενη τοματουλα γι αυτη τη δουλεια;; Kαι τα γιουρτια κανουν ξερεις ;)p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s