Μια πρόκα στην ακρογιαλιά


Ντυμένος σε άπταιστα μακό μονίμου παραθεριστή, σε απόσταση πνοής απ’ το αγαπημένο μου ντουβάρι, ρουφώ αχόρταγα την καλοκαιρινή του υγρασία. Αποκοιμισμένος, προστατευμένος στη μοναστηριακή σιωπή της εξοχής, ακροβατώ στα τρία μεσημέρια της ζωής μου.

Με μάτια υγρά, ερεθισμένα απ’ την αλμύρα, κοιτώ τη λάσπη όπου κουρνιάζουν οι αχινοί….

Ξυπόλητος στην καυτή άμμο, εισπνέω μυρωδιά φρεσκοβαμμένης σάρκας…

Ηλιοδαρμένος, βυθισμένος στα ράφια του ξεβαμμένου περιπτέρου, αναζητώ του Σεραφίνο το κόκκινο καπέλο…

Μια πρόκα στην ακρογιαλιά κάθε μου μεσημέρι.

Εκεί θα ακροβατώ. Μέχρι να ξεραθεί η ανάσα μου ! Με τα σκαθάρια ζωντανά να περπατούν στα κείμενά μου. Κρεμώντας κάδρα στην ακρογιαλιά. Κάδρα απ’ τα μεσημέρια της ζωής μου…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

10 thoughts on “Μια πρόκα στην ακρογιαλιά

  1. Καλά όλα τ’ άλλα τον Σεραφίνο που τον θυμήθηκες;)))
    Η απόλυτη καλοκαιρινή ανάρτηση!
    Καλά να περνάς Αντώνη:)

  2. Margo

    Ο Σεραφίνο ήταν ο αγαπημένος μου αφελής ήρωας. Η καλύτερη συντροφιά στη μεσημεριανή σιωπή των ενηλίκων. Πώς να τον ξεχάσω;

    Σ’ ευχαριστώ για την καλοκαιρινή επίσκεψη. Καλά μεσημέρια!

  3. Να ΄χεις μαζί σου λαδάκι να αλείψεις το πόδι σου αν τυχόν και πατήσεις αχινό-προσοχή, είναι ακίνητοι και ύπουλοι!
    Σου ΄φερα μαστίχα να μασήσεις κι αν φύγει η γλύκα της, να την κολλήσεις στον τοίχο να κλείσει η πληγή που άφησε η αχάριστη πρόκα..!
    Χαμόγελο κι ευχή για δροσερές διακοπές!

  4. Μαρία

    Ακίνητοι και ύπουλοι; Πέφτω απ’ τα κύματα! Πίστευα στους αχινούς. Τους θεωρούσα τα πιο hard rock θαλασσινά. Φτιάξε μαστίχα υποβρύχιο, να σου εξομολογηθώ τον πόνο μου.

    Πολλές καλησπέρες.

  5. Χαχα, «πέφτω απ΄τα κύματα»..υπέροχο λογοπαίγνιο, υπέροχο!!

    Η μαστίχα-υποβρύχιο σε περιμένει για να κινηθεί στα νερά της άγνωστης πλευράς του ποτηριού κι εγώ έτοιμη ν΄ακούσω τον πόνο σου!
    (κι αν πρόκειται για μεγάλη πίκρα, θα κεράσω και γλυκό τριαντάφυλλο που έφερα απ΄το ταξίδι!)

    Καλησπέρες κι από μένα!

  6. Μαρία

    Μικρή είναι η πίκρα μου αλλά, αν είναι να κεράσεις γλυκό τριαντάφυλλο, μπορώ να δανειστώ λίγη απ’ την πίκρα των γειτόνων.

    Ξύπνα το πιο υπομονετικό σερβίτσιο που έχεις, κι έρχομαι!

  7. Για πίκρα δανεική έχω περγαμόντο, αν θέλεις τριαντάφυλλο να φέρεις μόνο τη δική σου (τα πέταλά του παρεξηγούνται εύκολα)!
    Έτοιμα όλα!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s