Στα ίχνη σου


Ακoλουθώ τα ίχνη που άφησαν στη γενέθλια τούρτα τα κόκκινα γοβάκια σου. Δεν ξέρω να περπατάω ανάλαφρα όπως εσύ. Σκοντάφτω σ’ ένα σοκολατένιο άλφα. Κάνω να κρατηθώ απ’ το αυτί του. Δεν με αντέχει. Βυθίζομαι ολόκληρος στη σαντιγί. Τραβάω απ’ τα μαλλιά μια άγουρη φράουλα. Στέκομαι στα πόδια μου ξανά. Δεν βλέπω καθαρά. Καθαρίζω τις τρούφες απ’ τα γυαλιά μου. Είμαι στο χείλος του γκρεμού της τούρτας. Γεύομαι το τελευταίο ίχνος σου.

Η ζαχαρένια γεύση σου, με οδηγεί στο απέναντί κρυσταλλένιο ποτήρι.  Έχεις ξεχάσει το χρώμα από τα χείλη σου στο χείλος του. Πηδώ να το μαζέψω, να σου το φέρω, αλλά γλιστρώ. Πέφτω σε μια ξερή λίμνη από σαμπάνια. Μαλώνω με δυο φυσαλίδες που σκάνε το θυμό τους επάνω μου. Λαβωμένος από το αλκοόλ δεν αντιλαμβάνομαι τα μακριά σου δάχτυλα που με μεταφέρουν στον μαρμάρινο νεροχύτη. Μ’ ένα σφουγγάρι καθαρίζεις όλα τα ίχνη σου από πάνω μου.

Ξυπνώ από τη μυρωδιά του απορρυπαντικού, μέσα σε μια φυσαλίδα. Τα καύσιμά της δείχνουν να τελειώνουν. Χάνει ύψος. Συγκρούεται με το κοκκαλάκι των μαλλιών σου. Γεμίζουν οι μαύρες μπούκλες σου με τα συντρίμμια μου. Κρατιέμαι από την αφέλειά σου. Με βουρτσίζεις στο κενό. Προσγειώνομαι στο λευκό μαξιλάρι σου. Κλείνεις το φώς, ξαπλώνεις επάνω μου και κοιμάσαι.

Αχ, πως με  μικραίνει η ύπαρξή σου…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

8 thoughts on “Στα ίχνη σου

  1. Οι σουρεαλιστικές σου εικόνες αγγίζουν όλες τις αισθήσεις. Είσαι απίθανος Αντώνη. Εκεί δα στη τελευταία παράγραφο κράτησα την ανάσα μου από την αγωνία:)
    Καλό σου ξημέρωμα!

  2. Margo

    Ακολουθώντας του κανόνες της εποχής, κρατάω μακριά τη λογική από τα κείμενα μου.

    Όσο για την τελευταία παράγραφο. Αρχικά σκέφτηκα να προσγειώσω τη φυσαλίδα στον σκουπιδοτενεκέ. Πετάς όμως έναν έρωτα στα σκουπίδια;

    Καλό σαββατοκύριακο.

  3. Είναι όμορφο να χάνεις την κλίμακα..μέσα στο πάθος σου….
    Να μεταλλάσεσαι… από γίγαντας σε νάνος….
    και πάλι γίγαντας… από ευτυχία… επιτυχία….

    :-))

  4. akanonisti

    Άρα, με απλά ερωτικά μαθηματικά, διαπιστώνουμε ότι τα ίχνη του αφελούς αυτού έρωτα έχουν αποτυπωθεί σε κλίμακα 1:200.000.
    Καλά είναι!

    Καλημέρα.

  5. «Πετάς όμως έναν έρωτα στα σκουπίδια;»
    Όχι! Εννοείται πως όχι γιατί ο έρωτας δεν είναι για να τον ακυρώσεις είναι για να τον νιώσεις!

    Αγαπώ τα κείμενα σου γιατί έχουν μουσικές, χρώματα κι αρώματα 🙂

  6. amelinia

    Συμφωνώ! Δεν ακυρώνεται ο έρωτας. Ποτέ. Γι αυτό, διαβάζουμε προσεκτικά τους όρους και τα ψιλά γράμματα προτού συνάψουμε συμβόλαιο μαζί του.

    (Τα κείμενα μου σ’ ευχαριστούν πολύ)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s