Μπαρμπακόλπος


Πίσω από τον μπερντέ με τις φιγούρες του Καραγκιόζη, του Κοπρίτη και του Πιτσικόκου, εκείνος. Με το Κολλητήρι στα μικροσκοπικά μου δάχτυλα εγώ.

Κατακαλόκαιρο στην εξοχή. Με την μαγκούρα της γιαγιάς να κυνηγά τον τροχονόμο που απειλούσε να τον γράψει για παράνομη στάθμευση. Από πίσω κι εγώ.

Κυριακές. Με χειμωνιάτικες λιακάδες και μυρωδιά καμένου λουκάνικου έξω από το Ολυμπιακό στάδιο. Ντυμένοι στα πράσινα κασκόλ μας τρέχαμε να προφτάσουμε την έναρξη του παιχνιδιού.

Παρασκευές στην ταβέρνα στο Κουκάκι. Με το καφέ γιλέκο του χόρευε ζεϊμπέκικο την Ευδοκία. Θα σου μάθω να χορεύεις κι εσύ μου έλεγε. Να χορεύουμε μαζί.

Στο τιμόνι του πράσινου station wagon, με το τριφύλλι στην καρδιά του παρμπρίζ, εκείνος. Στο πίσω κάθισμα εμείς. Τα κουτσούβελα.

– Μπαρμπακόλπο μη μας λες κουτσούβελα μπροστά στον ξένο κόσμο, διαμαρτυρόταν η αδερφή μου.

Μπαρμπακόλπο. Ποτέ θείε! Ποτέ με το όνομα του. Θύμα του αρκούδου των παιδικών μας χρόνων. Μπαρμπαμπαμπάς, ο αρκούδος. Μπαρπακόλπος, ο θείος μου.

– Ακούς εκεί κουτσούβελα, συνέχιζε η αδερφή μου. Δεν υπάρχει αυτή η λέξη. Σε ποιο λεξικό την έχεις διαβάσει;

Την αγάπησα τη λέξη κουτσούβελα. Πρώτη μπήκε στο κουτάκι των ιερών μου λέξεων.

Όταν έπαψα να είμαι κουτσούβελο έγινα μπαγασάκος. Δυσκολεύτηκα μέχρι να το συνηθίσω στο καινούργιο μου όνομα. Μου άρεσε όμως. Όπως κι αν με έλεγε ο Μπαρμπακόλπος, θα μου άρεσε. Ότι κι αν έκανε μου άρεσε.

Αθεράπευτα ιδεολόγος, οραματιστής, ρομαντικός. Καλλιτέχνης της στιγμής. Της κάθε στιγμής. Αυτό ήταν ο Μπαρμπακόλπος.

Αυτό ήσουν βρε μπαγάσα…

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

14 thoughts on “Μπαρμπακόλπος

  1. Τέτοιοι άνθρωποι αφήνουν μεγάλο κενό και πάντα το ίδιο ίσως και περισσότερο με το πέρασμα των χρόνων.. το τραγούδι που του αφιερώνεις είναι ιδανικό.
    Σ’ ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας.
    Καλό βράδυ

  2. «Mπαγασάκο» μου, με συγκίνησες αποκριάτικα…
    Πολύ τρυφερές και όμορφες αναμνήσεις.
    ΄Εγινα κουτσούβελο και στριμώχτηκα στο station wagon, μέλος της παρέας στις παραστάσεις του καραγκιόζη και στο ταβερνάκι…

    Τέτοιες ψυχές πάνε στον παράδεισο, γιατί είναι ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.
    Είσαι τυχερός που ζησατε όμορφες, ευτυχισμένες στιγμές κοντά του και μπορείς σήμερα να χαμογελάς στην ανάμνησή του

    Φιλί και Γλαρένιες αγκκαλιές

  3. Εγω δεν θα σταθώ τόσο στο κείμενο .. όσο θα εστιάσω στο τραγουδάκι που μας εβαλες και μας ..ισοπέδωσε με τα λόγια του.
    «βρε μπαγάσα.. »
    Καλή σου νύχτα Αντώνη.

  4. Ευτυχώς, που βρίσκονται τέτοιοι άνθρωποι στο διάβα της ζωής μας και μας βοηθάνε να ζωντανέψουμε τα παραμύθια μας.
    Καλημέρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s