Τα μαγικά μποτάκια

114
Την ώρα που η καυτή μπάλα βασίλευε σαν τον κλέφτη πίσω από το πράσινο βιομηχανικό κτήριο, από τη τζαμαρία του ισογείου καταστήματος ένα ζευγάρι μποτάκια με κοιτούσαν με τα πελώρια καφέ μάτια τους. Με βλέμμα έντονο. Γεμάτο υποσχέσεις.

Προσπάθησα ν’ αντισταθώ, μα ήταν μάταιο. Μαγνητίστηκα από τη διαδρομή τους. Αυτή που ξεκινά από χοντρές ραφές, περνά μέσα από σουέτ μονοπάτια κι ύστερα από μια απότομη στροφή, καταλήγει σ’ ένα μεγάλο δερμάτινο ξέφωτο.

Δεν ήταν φευγαλέο αυτό που ένιωσα. Τα δάχτυλα της νεαρής πωλήτριας κι ο ήχος της ταμειακής μηχανής απέδειξαν του λόγου το αληθές.

Από εκείνη την ημέρα, διατηρώ μια σχέση πάθους με αυτά τα μποτάκια.

Βαδίζουμε μαζί απάτητες διαδρομές. Από τα πλακόστρωτα δρομάκια της πόλης, ως τα ασβεστωμένα σκαλάκια των νησιών. Στεκόμαστε, μπροστά σε ακίνητες ανθρώπινες φιγούρες στο Θησείο, σε μουσικούς ξεκούρδιστους. Πατάμε φύλλα φθινοπωρινά, πονάμε τα χαλίκια, περιθάλπουμε αδέσποτα χαρτιά.

Είναι τα μαγικά μποτάκια μου. Μποτάκια, που θα φορούσε ο ήρωας κάποιου παραμυθιού. Αυτή τη σκέψη έκανα όταν τα πρωτοείδα. Έτσι, κάθε φορά που περνώ τα κορδόνια τους από τις ανυπόμονες μεταλλικές τους τρύπες, τα ρωτώ. Στις όχθες ποιου παραμυθιού θα με βγάλετε απόψε;

Ένα ελαφρύ τρίξιμο στο ξύλινο πάτωμα είναι η μόνη υπόσχεση που παίρνω.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

5 thoughts on “Τα μαγικά μποτάκια

  1. Παράθεμα: ιστορίες παπουτσιών « κόκκινα παπούτσια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s