Γεννημένο την 4η Ιουλίου

sterianizali
Γεννήθηκα στις τέσσερις Ιουλίου του 2008, ώρα 11:05 πμ στο μαιευτήριο του wordpress. Το φύλο μου είναι blog. Το όνομα μου «στεριανή ζάλη». Νονός μου είναι ο Νίκος Καββαδίας.

Μίλησα από την πρώτη μέρα. Δεν είπα κάτι σπουδαίο. Αυτά που λένε τα blogs, όταν πρωτοαντικρίζουν τον κόσμο.

Δύο ημερών, διάβασα το γράμμα στον ποιητή Καίσαρα Εμμανουήλ και πήγα βόλτα σ’ ένα θερινό σινεμά. Ύστερα ξεκουράστηκα. Την  έβδομη ημέρα απήγγειλα Κώστα Ουράνη κι έψαξα να βρω την κρυμμένη  ευτυχία. Πρέπει να ήμουν άσχημο μωρό, γιατί ως τότε κανείς δεν είχε έρθει να με επισκεφτεί. Εκτός από κάποιους περίεργους, που με κοιτούσαν κι έφευγαν χωρίς να πουν κουβέντα. Μέχρι που έγινα έντεκα ημερών και μίλησα για το facebook. Τότε ήταν που δέχτηκα την πρώτη μου επίσκεψη. Ήταν η Σοφία. Τι χαρά που μου έδωσε! Επιτέλους, δεν ήμουν μόνο.

Από τότε περνάει πολύ συχνά από εδώ και μου αφήνει την αισιοδοξία της. Λίγες μέρες αργότερα, ήρθε η Κατερίνα. Μου μίλησε και της μίλησα στον πληθυντικό. Τώρα πια, μιλάμε στον ενικό και την νιώθω φίλη μου. Μετά ήρθε η  Χουλκ. Πολύ τη συμπάθησα. Είναι λίγος καιρός τώρα που μένει μακριά από την μπλογκογειτονιά, αλλά τους καλούς γείτονες δεν τους ξεχνώ.

Κατοικώ σ’ ένα μαύρο με πράσινα παραθυρόφυλλα μπλοκ-σπιτάκι κι έχω παρκαρισμένη μια κόκκινη Jawa στην αυλή.  Μένω σε όμορφη γειτονιά. Οι μέρες εδώ είναι ηλιόλουστες. Ακόμη και το χειμώνα. Φροντίζει γι αυτό η Λιακάδα. Η θέα, μαγευτική. Ελάτε στο μπαλκόνι να σας δείξω τη μπλογκογειτονιά μου.

Εκεί ψηλά στα σκαλοπάτια είναι ο Μάνος. Έχει ανεβάσει την ποίηση του σε μια σκάλα και έτσι  βλέπει πάντα μακριά.

Στο βάθος, πάνω από τα αλμυρά νερά πετά η Γλαρένια. Έχει μια μεγάλη αγκαλιά που κλείνει μέσα της όλους εμάς του γλάρους, όπως μας αποκαλεί.

Πάνω από στα σύννεφα, κατοικεί μια νεράιδα. Όχι μια οποιαδήποτε νεράιδα. Η νεράιδα της βροχής. Απ’ όπου περνάει με τις στάλες της, παίρνουν πνοή οι λέξεις. Κοντά της, μένει η  Madame de la Luna που φροντίζει να έχουν μωβ χρώμα οι νύχτες μας.

Κάτω στην άσφαλτο, βαδίζουν μόνιμα δυο κόκκινα παπούτσια. Κάποια στιγμή περπατήσαμε μαζί σε δυο ημιτελείς ιστορίες.

Στην απέναντι ταράτσα, κάθεται μια νοικοκυρά και γράφει το ημερολόγιο της ως αργά το βράδυ.  Στο στενό δίπλα, μένουν οι καλλιτέχνες. Η Μαριέλα που χρωματίζει πίνακες με τα πινέλα της, η Εύα που ζωγραφίζει κείμενα με τα μολύβια της και η Νανά που μεταφέρει τις ιστορίες από τις μπλογκογειτονιές στον έξω κόσμο.

Πάμε όμως τώρα μέσα, γιατί περιμένω κόσμο. Έρχεται αρκετός κόσμος κάθε μέρα. Οι περισσότεροι στέκονται λίγο, διαβάζουν τις σκέψεις μου και φεύγουν χωρίς να πουν κουβέντα. Δεν με ενοχλεί καθόλου αυτό. Μ’ αρέσει η σιωπή που μοιραζόμαστε. Έρχονται και πολλοί περαστικοί. Τους περισσότερους τους φέρνει εδώ ο google. Ο οδηγός μιας μηχανής που αναζητά τα πάντα. Αλλά κάνει πολλά λάθη. Ζαλίζεται κι αυτός ο καημένος, με τόσους επιβάτες.

Στο μπλόκ- σπιτάκι μου δεν μένω τελείως μόνο μου. Τις μέρες που είμαι πολύ χαρούμενο ή πολύ λυπημένο, έρχονται οι φίλοι μου οι ποιητές. Τότε, σωπαίνω και απολαμβάνω την παρέα τους.

Ουφ! Πολύ μίλησα σήμερα. Πάω να ξεκουραστώ. Καινούργια χρονιά ξεκινάει. Θέλω να είμαι φρέσκο γιατί έχω ακόμη πολλά να σας πω…

Advertisements

22 thoughts on “Γεννημένο την 4η Ιουλίου

  1. Πολύ μου άρεσε το κειμενό σου. Είναι πολύ πρωτότυπο!
    Με τα καλό να τα λένε για πολύ πολύ καιρό ακόμα.
    Καλημέρα, και ελπίζω να πας και για καμια βολτίτσα!

  2. για ενός έτους είσαι πολύ ταξιδιάρικο και φευγάτο. κι εμείς οι βρόχινες πάντα περνάμε από μέρη που μας αρέσει να στεκόμαστε λίγο παραπάνω 🙂

    χρόνια σου πολλά και μαζί με το κεράκι που θα ανάψεις (όχι θα σβήσεις…) σου αφήνω και μια στάλα κόκκινη να σου ζωγραφίσει το αποψινό σου φεγγάρι…

    και τα φιλιά μου φυσικά…

    …τα βρόχινα…

    🙂

  3. Πολύ όμορφο κείμενο, χαρακτηριστικό αυτού του μπλογκ.

    Χαρούμενα γενέθλια κι εύχομαι να συνεχίσεις να κοσμείς την μπλογκογειτονιά για πολλά χρόνια ακόμα.

  4. Τοκ τοκ. Ως νέος σε τούτο το μπλοκ-σπιτάκι, εύχομαι να τα χιλιάσεις.
    Πάνω στο τραπέζι άφησα το δώρο μου, έχει και κάρτα αλλαγής, αν θες να πάρεις κάτι άλλο. 😉

  5. Σοφία

    Η γειτονιά είναι όμορφη, οι γείτονες αγαπημένοι, διάθεση υπάρχει, άρα καλά να είμαστε και θα τα λέμε για αρκετό καιρό ακόμα.

    Καλό απόγευμα.

  6. Νεράιδα της βροχής

    Το ταξίδι μακριά από την πραγματικότητα είναι το καλύτερο παυσίπονο για την στεριανή τη ζάλη.

    Σ’ ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σου εδώ. Τα σχόλιά σου τα έχω λατρέψει. Το κεράκι θα το ανάψω το βράδυ κάτω από το στολισμένο, με την κόκκινη στάλα σου, φεγγάρι.

    Καλό απόγευμα.

  7. Εύα

    Εύχομαι να συνεχίσουμε για αρκετό καιρό ακόμα να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας στις μπλογκογειτονιές.
    Ειλικρινά σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

    Καλό απόγευμα

  8. Μάνο

    Σ’ ευχαριστώ πολύ. Είσαι από τους γείτονες που κερδίζουν αμέσως την συμπάθεια.

    Δεν πιστεύω να είναι δωράκι σαν κι αυτά που έδινε ο Χαχανούλης στα στρουμφάκια; Γιατί μόλις το έβαψα το σπιτάκι.

    Καλό απόγευμα.

  9. Απονενοημένη νοικοκυρά

    Σ’ ευχαριστώ πολύ για όλες τις φορές που ακούμπησες το ημερολόγιο σου στην άκρη της ταράτσας και πέρασες μια βόλτα από εδώ.

    Καλό απόγευμα να έχεις.

  10. αν και πολυ καθυστερημενα θα ελεγα, χρονια πολλα στο blog σου..μια ημερα εχουν διαφορα απο το δικο μου…να εχεις παντα ομορφες σκεψεις και να τις μοιραζεσαι μαζι μας…

  11. τι όμορφο, Αντώνη..:)
    μόλις το διάβασα! κρίμα που οι ιστορίες μας έμειναν τελικά ημιτελείς τότε. Αλλά πού ξέρεις..ίσως και να προτιμούσαν αυτό από ένα τέλος λυπημένο.
    χρόνια πολλά (έστω καθυστερημένα) στο blog:)

  12. Κόκκινα παπούτσια

    Οι ημιτελείς ιστορίες είναι ελεύθερες να διαλέγουν κάθε φορά το τέλος που επιθυμούν.

    Το blog σ’ ευχαριστεί πολύ και σου στέλνει την συμπάθεια του.

  13. Με συγκίνησες με την αναφορα σου … και μάλιστα μερα που γιορταζες … Ελειπα και μόλις το είδα…! Ξαφνιαστικα! ‘-)
    Χρονια πολλά λοιπον .. να είσαι παντα καλα και να μοιραζεσαι με τον δικο σου ξεχωριστο τροπο τις σκεψεις σου μαζι μας !
    Την καλημέρα μου και ρεσπεκτ ΄-)

  14. Λιακάδα

    Μου αρέσει να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας. Γι αυτό, μέχρι να κατηγορηθώ για άδικη μοιρασιά, θα συνεχίσω να το κάνω.

    Η αναφορά δεν ήταν τυχαία. Το blog σου είναι από εκείνα που διαβάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τις πιο παλιές αναρτήσεις δεν έχω ακόμα καταφέρει να διαβάσω αλλά το θα το κάνω.

    Σ’ ευχαριστώ πολύ. Καλό απόγευμα.

  15. Είναι καιρός που σταθερά διαβάζουμε ο ένας τον άλλο και μοιραζόμαστε ενδιαφέροντα , σκέψεις , απόψεις , χαρές , λύπες … Και δεν το παραλέιπω , το κάνω με ευχαρίστηση κι εγώ !
    τολμώ να ομολογήσω ότι στις διακοπές θα μου λείψει το μπλόγκινγκ και το μοιρασμα αυτό! Με βλέπω με το λαπ τοπ αγκαλια στην βεραντούλα! Ισως να σημειώσω κάποιες απουσίες να μη σχολιάζω ταχτικά ή συθστηματικά αλλά σίγουρα θα σας βιαβάζω ..
    Καλό βραδάκι Αντώνη

  16. Προς τρίτους μπορεί να ακούγεται παράλογο αλλά κι εμένα θα μου λείψει το μπλόγινγκ στις διακοπές. Τον υπολογιστή πάντως λέω τον αντικαταστήσω με ένα τετράδιο. Να δουλέψουν λίγο τα μολύβια και οι γόμες.

    Λίγοι έχουμε απομείνει στην καλοκαιρινή μπλογκογειτονιά.

    Καλό βράδυ και σε εσένα Λιακάδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s