Κυριακάτικο μπάνιο

Εικόνα067
Οι Κυριακές χωρίς ποδόσφαιρο είναι άχρωμες, άοσμες και άγευστες. Με μια λέξη, νεκρές.

Έρχεται ένας γραφειοκράτης υπαλληλάκος και σου λέει: Στοπ η μπάλα για τρείς μήνες.  Και δεν είναι μόνο, ότι σου στερούν τη συντροφιά της στρογγυλής φίλης σου, έρχεται και η εκδίκηση για όλα τα Κυριακάτικα απογεύματα που πέρασες μαζί της. Εκδίκηση, που γίνεται ακόμη πιο σκληρή, όταν υποκινείται από κάποια γυναικεία παρουσία. Η σχέση του θύματος με τον θύτη δεν παίζει κανέναν ρόλο. Είτε είναι σύζυγος, απλή ή σύνθετη φίλη, είτε αδερφή, το αποτέλεσμα είναι ίδιο.

Κυριακάτικο μπάνιο…

Αφήνω στην άκρη το πώς φτάνεις σε μια κοντινή παραλία και ξετυλίγω το κουβάρι, από την στιγμή που πατάς το πόδι σου στην άμμο. Αν βέβαια βρεις χώρο για να το πατήσεις. Αλλά παίρνουμε την αισιόδοξη πλευρά. Βαδίζεις  προσεκτικά, μην τυχόν πέσουν σε κάποιο ανυποψίαστο κεφάλι τα αντηλιακά, η ομπρέλα και όποιο άλλο θαλασσινό γκατζεντάκι σου έχουν φορτώσει. Προσπερνάς τα, αλειμμένα με λάδι, «πτώματα» και πάνω που έχεις απελπιστεί, η τύχη σου χαμογελά.  Μόλις βρήκες ένα κομμάτι γης να στήσεις το Κυριακάτικο σπιτικό σου. Για ξαπλώστρα, ούτε που το συζητάμε. Το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι. Που θέλεις και ξαπλώστρα στις δώδεκα το μεσημέρι.

 Αν είσαι ο μοναδικός άντρας της παρέας, έχει πέσει σ’ εσένα ο κλήρος να φυτέψεις την ομπρέλα στην άμμο, το παρδαλό χρώμα της οποίας σε κάνει να πιστεύεις ότι έχει φτιαχτεί από ύφασμα που περίσσεψε από το τελευταίο κοστούμι του Φλωρινιώτη. Με ύφος χιλίων, το λιγότερο, καρδιναλίων προειδοποιείς για τη σαθρότητα του εδάφους. Απαραίτητη ατάκα για την προστασία σου, σε περίπτωση που η ομπρέλα, με το πρώτο αεράκι, ξεκινήσει το ταξίδι της προς άλλες πολιτείες.

Μια ώρα μετά, αφού και η τελευταία εκκρεμότητα έχει διευθετηθεί, κατευθύνεσαι με ανακούφιση στη θάλασσα. Στην προσπάθεια σού να παρακάμψεις την κυρία που έχει προσαράξει στα ρηχά πέφτεις πάνω στο κάστρο που έφτιαχνε για ώρες ο μικρός Γιωργάκης (οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική). Προσπαθείς να δικαιολογηθείς στον μικρό. Το αθώο του βλέμμα σε γεμίζει τύψεις κι έτσι κάθεσαι να τον βοηθήσεις να χτίσει ξανά το κάστρο του.

Η ώρα έχει περάσει και ενώ είσαι έτοιμος να δοκιμάσεις επιτέλους το απέραντο γαλάζιο, ακούς μια γνώριμη φωνή να σου λέει: Κάτσε λίγο να προσέχεις τα πράγματα να κάνω κι εγώ μια βουτιά.

Ξαπλώνεις κάτω από την ομπρέλα και τότε αρχίζει άλλο μαρτύριο. Δυο βήματα πιο πέρα, διεξάγεται το περίφημο τουρνουά ξυλορακέτας. Να έχεις το τάκα τούκα πάνω από το κεφάλι σου και συγχρόνως το φόβο να μην αφαιρεθείς και δεν δεις το μπαλάκι που θα έρχεται κατά πάνω σου.

Στα ενδιάμεσα, περνάει ο δύσμοιρός μετανάστης φορτωμένος καπελάκια, παρεό, ανεμιστηράκια, κολιεδάκια και ό,τι άλλο μπορεί να κουβαληθεί. Αγοράζεις κάτι, γιατί είναι ο μόνος άνθρωπος που υποφέρει το ίδιο με εσένα. Το ίδιο πράττει ο διπλανός σαραντάρης γιάπης, που προσπαθεί να εντυπωσιάσει με την τσιγγουνιά του την κοπελίτσα που κείτεται στην διπλανή ξαπλώστρα, παλεύοντας να πετύχει μια καλύτερη των δύο ευρώ τιμή για το ανεμιστηράκι που θα της κάνει δώρο.

Ως εδώ ήταν. Τα νεύρα σου έχουν γίνει ακορντεόν και η υπομονή σου έχει εξαντληθεί. Δεν αντέχεις άλλο. Σηκώνεσαι όρθιος και αναφωνείς:

Σφύρα επιτέλους τη λήξη να πάμε σπίτια μας!

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Γεωργία Τσόκου
Advertisements

12 thoughts on “Κυριακάτικο μπάνιο

  1. Βρε παιδί μου γιατί υποφέρεις? Υπάρχουν και παραλίες που δεν είναι ΟΡΓΑΝΩΜΈΝΕΣ και μπορείς να περάσεις μια χαρά!
    Καλή επιτυχία την δεύτερη φορά, και μη ξεχνάς την ατάκα…
    Ισότητα μου θέλετε!! χα…χα

  2. Χαχαχα… κι’ εγώ πτώματα τα λεω…
    Λοιπόν Σ/Κ δεν πατάμε, αλλά ούτε το σκεφτόμαστε να ξεκινήσουμε για θάλασσα.
    ΄Η ξεκινάμε πρωί όταν η φύση ησυχάζει και αναχωρρούμε άμα τη αφίξει των πρώτων καραβανιών
    Καλό Σ/Κ και… μελέτησέ το. Αριστούργημα σου λέω
    🙂

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. Σοφία

    Συμφωνώ μαζί σου. Τη σκιά ενός δέντρου, σε κάποια παραλία με άρωμα θαλασσινό, αναζητώ αλλά δεν την συναντώ πάντα.
    Καλό σαββατοκύριακο.

  4. Νεράιδα της βροχής

    Με κάνει έξαλλο η στάση του καλοκαιριού. Διώχνει άκομψα την άνοιξη, αφήνει το φθινόπωρο να περιμένει. Κάποιος πρέπει να το συνετίσει.

  5. Κόκκινα παπούτσια

    Δε συνετίζεται είναι αλήθεια.
    Χαρίζει όμως κάτι βράδια περίεργα, γεμάτα μυστήριο και αλμύρα, με αποτέλεσμα να του τα συγχωρούμε όλα.

    (Τελικά έμεινα με την απορία για το άλλο όνομα)

    Καλή εβδομάδα

  6. Πολλή φθορά ρε παιδί μου η απόπειρα σου.
    Αφού σε χαλάει, γιατί βουτάς; :PPP

    Αν και Κρητικός, αποφεύγω τις παραλίες σε ακτίνα 20χλμ από το Ηράκλειο για τους λόγους που αναφέρεις… Αυτό με σώζει μάλλον!

    «Με ύφος χιλίων, το λιγότερο, καρδιναλίων προειδοποιείς για τη σαθρότητα του εδάφους. Απαραίτητη ατάκα για την προστασία σου, σε περίπτωση που η ομπρέλα, με το πρώτο αεράκι, ξεκινήσει το ταξίδι της προς άλλες πολιτείες.»

    Χαχα σε ζω!

  7. Δεν συμπάθησα ποτέ τις ομπρέλες (ούτε εκείνες εμένα). Τις παίρνεις αγκαλιά, τις πηγαίνεις στις πιο όμορφες παραλίες, μένεις μαζί τους και απολαμβάνεις τη θέα της, γαλήνιας ή φουρτουνιασμένης, θάλασσας και αυτές σε παρατάνε για τον πρώτο άνεμο που θα τους σφυρίξει.

    Καλημέρα Μάνο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s