Ένδοξο τέλος

3295038730_fc35e1fef2_b
Οι δυο τους ήταν ζευγάρι για χρόνια. Μια σχέση που παραλίγο να καταστραφεί, όταν αποφάσισαν να τη φυλακίσουν, πίσω από την επισημότητα και την αμείλικτη ρουτίνα ενός γάμου. Κάποιος όμως τους αγαπούσε πολύ και, τη στιγμή ακριβώς που το κακό ήταν έτοιμο να συμβεί, εμφανίστηκε ο από μηχανής θεός και απέτρεψε την «τραγωδία». 

Ο από μηχανής θεός εμφανίστηκε με τη μορφή  κατάλευκης τουρίστριας σε νησί του Ιονίου,    όπου οι δυο τους περνούσαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Ήταν λίγο μετά της οχτώ.  Ο ήλιος είχε αρχίσει να χάνεται πίσω από το βουνό. Αυτή την ώρα αγαπούσαν και οι δυο τους να πηγαίνουν στη θάλασσα. Ο κόσμος ήταν λιγοστός, το τοπίο λίγο μπερδεμένο. Ούτε μέρα, ούτε νύχτα, ούτε απόγευμα. Η θάλασσα μάζευε  για εκείνους όλη την ημέρα, τις ζεστές ακτίνες του ήλιου, και τους πρόσφερε τη ζεστή αρμύρα της.

Αυτή είναι η ώρα που κάνουν μπάνιο οι ποιητές, του έλεγε εκείνη, γνωρίζοντας την αγάπη του για την ποίηση.

Τα ποιήματά του, τα κρατούσε κλεισμένα σ’ ένα πράσινο κουτί από τριαντάφυλλα. Τρόμαζε στην ιδέα να τα εκδώσει. Πίστευε πως θα ήταν ιεροσυλία να τον προσφωνούν ποιητή.

Το φως της ημέρας είχε αρχίσει να λιγοστεύει. Εκείνη, ξαπλωμένη στη βελούδινη άμμο, πλατσούριζε τα πόδια της σαν μικρό παιδί. Εκείνος, όρθιος, με το βλέμμα καρφωμένο επάνω της. Τίποτα δεν ήταν ικανό να αποσπάσει την προσοχή του. Τίποτα.

Έτσι πίστευε.

Και ξαφνικά, ένα απλό σκούντηγμα , ένα γαλήνιο I am sorry. Η έμπνευση για ένα ποίημα που χάθηκε αργά πίσω από το ηλιοβασίλεμα.

Το βράδυ, στο τραπεζάκι της βεράντας, με το άρωμα της μπουκαμβίλιας συντροφιά, το έκλεισε κι αυτό στο πράσινο κουτί παρέα με τα υπόλοιπα. Χωρίς να ξέρει πως εκείνη την καλοκαιρινή βραδιά έγραφε με ένα ποίημα το τέλος μιας ευλογημένης σχέσης.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

8 thoughts on “Ένδοξο τέλος

  1. Καλησπέρα,
    διάβασα σχόλιο στη liakada και μπήκα (ως περιεργίδου) να δω τι παίζει, πολύ μου αρέσει και το κείμενο και οι φώτος, θα ξαναπεράσω.
    Φιλικά,
    Mαρίζα

  2. μια στιγμή αρκεί για να ανατραπούν οι σκέψεις. μια λευκή στιγμή μέσα σε δυο κενά του χρόνου καθορίζει το μετά. μα πάντα θα υπάρχει το «τι θα γινόταν αν»…

    τι σημασία έχει όμως; οι αποφάσεις έτσι κι αλλιώς υπάρχουν για να αλλάζουν…

    φιλιά βρόχινα…

  3. Ευχαριστώ την περιέργεια που σε έφερε ως εδώ και χαίρομαι που σου άρεσε το περιεχόμενο. Τις φωτογραφίες απλά τις επιλέγω. Η παρουσία τους όμως είναι καταλυτική στο να μη νιώθουν μοναξιά τα κείμενα.
    Καλώς όρισες Μαρίζα.

  4. Νεράιδα της βροχής
    Δεν ξέρω αν αυτές οι ανατροπές είναι τυχαίες ή σαν καλοί ηθοποιοί παίζουμε το σενάριο της ζωής μας, νομίζοντας πως μπορούμε να αυτοσχεδιάζουμε κάθε φορά που διαφωνούμε με αυτό.
    Πάλι «αν» έβαλα. Όσο δεν την θέλω αυτή τη λέξη τόσο με κυνηγάει.
    Καλό βράδυ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s