Ομιχλώδες τοπίο

omixli2
Πυκνή ομίχλη απλώνεται από άκρη σε άκρη. Το σταματημένο ρολόι του σταθμού δείχνει πέντε και σαράντα επτά.
Το τρένο απομακρύνεται, αφήνοντας πίσω του σύννεφα καπνού.

Βαδίζεις παράλληλα στις γραμμές με το βλέμμα καρφωμένο στα βαγόνια. Τα μαντίλια ανεμίζουν από τα παράθυρα.

Πώς να είναι άραγε η ζωή που απέρριψα; 

Παρελθόν μουτζουρωμένο, παρόν στο χείλος του γκρεμού και ζωή στο μέλλον.

«Θέλω» που σκοντάφτουν σε χιλιάδες «πρέπει» . Ο θάνατος ντύνεται τα ρούχα της ζωής.

Μια λάθος στροφή και το ταξίδι αλλάζει  προορισμό. Περνάει μέσα από άγνωστα τοπία, μπερδεύεται σε όνειρα ξένα. Ατέλειωτη περιπλάνηση μέσα στην ομίχλη. Πέρασμα από αλκυονίδες μέρες που φώτισαν το καμένο δάσος.

Ο δρόμος της επιστροφής χάνει το νόημα του. Χάθηκες από τη θύμηση όλων.  Άγνωστος μεταξύ γνωστών.

Το σταματημένο ρολόι δείχνει δύο φορές την ημέρα την πραγματική ώρα . Τι ειρωνεία! 

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

12 thoughts on “Ομιχλώδες τοπίο

  1. ‘Πώς να είναι άραγε η ζωή που απέρριψα;’
    Αναρωτιέμαι κι εγώ κάποιες φορές ιδιαίτερα από τη μέρα που επέστρεψα στην Ελλάδα. Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Καλύτερα λοιπόν ν’ αναρωτιόμαστε τι μορφή θα πάρει η ζωή που διαλέξαμε.

    Καλό απόγευμα.

  2. Καλο μεσημερι…σε βρηκα στη Λιακαδιτσα πριν λίγο.
    Να σε ρωτησω κατι;;;Να διαβασω στην αυριανή μου εκπομπή το Φιλοάλου 22;;;
    Αν ναι καλώς αν όχι δεν πειραζει μια αλλη φορα.
    σ`ευχαριστω Νανά τσούμα ΝΕΤ 105,8

  3. Απονενοημένη Νοικοκυρά
    Το παρελθόν δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς, το παρόν το ζούμε, άρα μόνη ελπίδα είναι το μέλλον.
    Δεν περίμενα ότι κάποιος θα έβρισκε όμορφο ένα τοπίο γεμάτο ομίχλη. Σ’ ευχαριστώ Iδιαιτέρως για το χρόνο που αφιερώνεις να διαβάζεις τις σκέψεις μου.
    Καλό απόγευμα.

  4. Eva
    Είναι ένα ερώτημα που μπορεί να μας βασανίζει για χρόνια αλλά που ποτέ δεν βρίσκει απάντηση. Αρκεί να το καταλάβουμε νωρίς και να κοιτάξουμε στα μάτια τη ζωή που μας περιμένει.
    Καλό απόγευμα.

  5. καλημερα και απο μενα….μου αρεσει παρα πολυ αυτο που διαβασα….κατι μου θυμιζει και καπου με παει….με ζαλισες παλι ζαλη…Ευα μου πως προχωρας οταν δεν ειναι δικη σου επιλογη;;;για ποιο μελλον να μιλησω;;ποιο μελλον να σκεφτω αραγε;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s