Πίσω από τις κουρτίνες

6Ο έρωτας την είχε κάνει αφηρημένη. Ξεχνούσε ραντεβού, περπατούσε απρόσεκτα, σκόνταφτε διαρκώς στ’ αντικείμενα του σπιτιού της, της μιλούσαν και ο νους της διαρκώς ταξίδευε. Σήμερα όμως, αυτός ο έρωτας μετρούσε την πρώτη του απώλεια. Παράπλευρη απώλεια. Αν δεν είχε χτυπήσει το τηλέφωνο…

Το πορτάκι απ’ το μικρό κλουβί έμεινε ανοιχτό κι ο παπαγάλος αποφάσισε να κάνει μια διερευνητική βόλτα στο δωμάτιο. Πέταξε πάνω απ’ την τραπεζαρία με το μωβ τραπεζομάντιλο και τα λιωμένα κεριά, στάθηκε για λίγο στη βιβλιοθήκη κι ένιωσε τον αέρα που ερχόταν απ’ τη μισάνοιχτη μπαλκονόπορτα. Αφού την περίμενε μάταια για να του δείξει την αγάπη της, άνοιξε τα μουδιασμένα του φτερά και πέταξε έξω.

Ήθελε να φτάσει όσο πιο ψηλά γινόταν, μέχρι να το «ταβάνι» του καινούργιου του «κλουβιού». Έβαλε όλες του τις δυνάμεις και κατάφερε να βρεθεί στα κάγκελα του έκτου ορόφου. Στις ενδιάμεσες στάσεις του, παρατηρούσε τη ζωή που κρυβόταν πίσω απ’ τις μισάνοιχτες κουρτίνες των διαμερισμάτων.

Είδε τον Πέτρο καθισμένο στην ξύλινη καρέκλα του με τα δάχτυλα ακουμπισμένα στην Erica. Τη λατρεμένη του γραφομηχανή. Μαύρη, καλογυαλισμένη, να απαντά σε κάθε άγγιγμα των πλήκτρων. Εκείνο το απόγευμα, είχε αφήσει τις μπλε κουρτίνες ορθάνοικτες. Έγραφε το τελευταίο κεφάλαιο στο βιβλίο του κι ήθελε να έχει την εικόνα της βροχής που έπεφτε ασταμάτητα από το πρωί.

Έναν όροφο πιο πάνω, είδε το προσωπάκι της Δέσποινας κολλημένο στο τζάμι, να παρακολουθεί τη διαδρομή της βροχής που έπεφτε πάνω στη μεταλλική τέντα και γλιστρούσε αργά, μέχρι να χαθεί στο κενό.

Πίσω από τις μπορντώ κουρτίνες, είδε την Έλενα να δίνει ένα βιαστικό φιλί κι ύστερα περπατώντας στο ξύλινο πάτωμα να χάνεται πίσω από μια κλειστή πόρτα.

Από το μισάνοιχτο παράθυρο άκουσε τα ακόρντα της κιθάρας του Χρήστου που παίδευε τρεις μέρες ένα τραγούδι.

Στο διπλανό διαμέρισμα, πίσω από τις πολύχρωμες κουρτίνες της κουζίνας, είδε τη Χαρά να σχηματίζει με την ξύλινη κουτάλα  της, κύκλους  μέσα σε μια κατσαρόλα.

Πέταξε ακόμα πιο ψηλά, με τις τελευταίες δυνάμεις που του είχαν απομείνει και έμεινε να ξεκουραστεί στον ιστό μιας κεραίας. Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει κι οι ταράτσες των απέναντι κτηρίων  χαμογελούσαν από τη λάμψη που άφηναν επάνω τους οι διαφημιστικές πινακίδες. Το νέο του σπίτι ήταν γεμάτο χρώματα, εικόνες, ήχους, φώτα, μυρωδιές όμως τον τρόμαζε έτσι μεγάλο που ήταν. Το ξύλινο κλουβί όπου είχε περάσει τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν μικρό αλλά γνώριζε κάθε γωνιά του, γνώριζε τα όρια του. Με μια απότομη βουτιά χάθηκε στο κενό, αφήνοντας πίσω του πολύχρωμες κουρτίνες και κλειστές μπαλκονόπορτες, ψάχνοντας το δρόμο της επιστροφήςστην μόνη «ελευθερία» που γνώριζε.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

16 thoughts on “Πίσω από τις κουρτίνες

  1. Πολύ σωστό το πουλάκι. Πολύ μου άρεσε το κείμενο, και εντάξει,δεν ήταν παρά ένα μικρό πουλάκι μεγαλωμένο στο κλουβάκι. Και πάλι μακρυά πήγε..
    Καληνύχτα

  2. πολύχρωμα φαντάζουν όλα όταν ξεπερνάμε τα όριά μας. ο άνεμος φυσάει εκεί ψηλά και παραμερίζει τις κουρτίνες του νου…

    …αχ κι η βροχή έχει το δέλεάρ της όμως. δημιουργεί ατμόσφαιρα για γραφή κάτι τελευταίων κεφαλαίων, ή σκέψεις παιδικές για το παραπέρα, ακόμη και αναπολήσεις πάνω από τους κύκλους του παρελθόντος μας μαγειρεμένους σ’ ένα τώρα άχρωμο…

    βουτιά προς τα πίσω τις περισσότερες φορές γιατί η δύναμη της συνήθειας ξέρει να ψιθυρίζει τις κατάλληλες εκνευριστικές μα και τόσο δυνατές της φωνές. αυτές που σε κάνουν, αφού έχεις πάρει μια βαθειά ανάσα, να αποφασίσεις πως η επόμενη θα πρέπει να κλειστεί μέσα στα πνευμόνια σου για όσο περισσότερο χρόνο μπορεί…

    …μέχρι την επόμενη αφηρημάδα κάποιου που έναυσμα θα μας δώσει ξανά για να ανοίξουμε τα μουδιασμένα μας φτερά…

    φιλιά βρόχινα…

  3. ομορφο κείμενο παρα την αδιορατη μελαγχολια που κρυβει πισω απο τις λέξεις ! Την καλημερα μου με ενα χαμογελο φιλικο..

  4. Σοφία
    Θα σου απαντήσω με το στίχο από ένα αγαπημένο τραγούδι των Locomondo.
    «Κάποια πουλιά τραγουδούν για λευτεριά, κάποια φεύγουν και πετούν ψηλά»
    Καλό απόγευμα.

  5. Νεράιδα της βροχής
    Βουτιά στη συνήθεια. Εκεί που η χειμερινή αίθουσα παίζει συνέχεια το ίδιο ασπρόμαυρο, γεμάτο γρατζουνιές, φιλμ. Το τέλος γνωστό, το σενάριο βαρετό, η πόρτα ανοιχτή αλλά κανείς δε μπορεί να φύγει αν δε βρεθεί ένα χέρι να τον τραβήξει έξω.
    Μόνο στα θερινά τα σινεμά το φιλμ είναι διαφορετικό κάθε μέρα, γεμάτο χρώματα, ανέμους μυρωδιές και ουρανό. Όποιος αντέχει το κρύο και δε φοβάται να βραχεί, δε γυρίζει ποτέ στις κλειστές χειμωνιάτικες αίθουσες.
    Καλό απόγευμα.

  6. Ομορφη η ελευθερία. Με χρώματα, ήχους, μυρωδιές.
    Μεγαλειώδης. Μαγική.
    Αρκεί να ξέρεις να τη διαχειριστείς.
    Καληνύχτα.

  7. ΄Ομορφη η ελευθερία.
    Αναλαμβάνουμε όμως και την ευθύνη για τα περαιτέρω, με ό,τι τυχόν στην πορεία προκύψει.

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  8. houlk
    Θεωρητικά ο καθένας διαχειρίζεται την προσωπική του ελευθερία όπως κρίνει ο ίδιος. Στην πράξη αμφιβάλω αν αυτό συμβαίνει πάντα. Ακόμη και η προσωπική μας ελευθερία μπορεί να πέσει θύμα της «γραφειοκρατίας».
    Καλό απόγευμα.

  9. Απονενοημένη Νοικοκυρά
    Αγάπη κλεισμένη σε ξύλινα, μεταλλικά, τσιμεντένια και σάρκινα κλουβιά. Φυλακίζουμε ότι αγαπάμε γιατί το θέλουμε μόνο για τον εαυτό μας. Στο τέλος φυλακίζουμε και τον εαυτό μας στη σιγουριά και τη συνήθεια.
    Ευτυχώς που υπάρχουν τα αποδημητικά πουλιά και μπαίνει μια ακτίνα φωτός από τη μισάνοιχτη κουρτίνα.
    Καλό βράδυ σου εύχομαι.

  10. Τουλάχιστον πρόλαβε να δει έναν άλλο κόσμο. Δεν είναι λίγο κι αυτό… Θα μου πεις, δεν τον άντεξε. Ε, συμβαίνουν κι αυτά. Τουλάχιστον βγήκε απ’ το κλουβί.

    Καλησπέρα σου.

  11. aikaterini
    Άργησε πολύ να βγει από το κλουβί γι αυτό δεν άντεξε τον κόσμο που είδε. Δεν μπορούμε όμως να έχουμε πολλές απαιτήσεις από ένα πουλί που επαναλαμβάνει ότι ακούει.
    Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s