Χριστούγεννα με τους κακούς των παραμυθιών

jc00022lg1
Παραμονή Χριστουγέννων στην πόλη των παραμυθιών. Δύο ολόκληρες ημέρες χιόνιζε ασταμάτητα. Τα πάντα τριγύρω ήταν λευκά. Μόλις έπεσε το σκοτάδι οι καντηλιεριδες βγήκαν στους δρόμους για ν’ ανάψουν τα φανάρια. Το κίτρινο φως από τα κεριά πάνω στο χιόνι έκανε την ατμόσφαιρα στην παραμυθούπολη μαγική. Στην πλατεία, ο Πήτερ Παν παρέα με τον Μικρό Πρίγκιπα σκάρωναν μπάλες από χιόνι και τις πετούσαν στους ανυποψίαστους περαστικούς. Μια απ’ αυτές βρήκε απρόσμενα στο κεφάλι τον Εμπενέζερ Σκρουτζ.

         Αλίμονο σας αν σας πιάσω στα χέρια μου παλιόπαιδα, φώναξε θυμωμένακαι κι άρχισε να τους κυνηγάει. Οι δυο φίλοι αναγκάστηκαν τρέξουν προς τον ουρανό για να γλυτώσουν.

Μια παραμονή Χριστουγέννων όπως τόσες άλλες. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Υπήρχαν όμως κάποιοι που είχαν αντίθετη γνώμη.

Σ’ ένα υπόγειο στη σκοτεινή πλευρά της πόλης, εκεί που κανένας καντιλιέρης δεν φρόντιζε τα φανάρια, είχαν κανονίσει τη συνάντησή τους όλοι οι κακοί των παραμυθιών.

Μόλις το παλιό ρολόι στην πλατεία χτύπησε οκτώ φορές, άρχισαν σιγά σιγά να κάνουν την εμφάνιση τους. Πρώτες έφτασαν η μητριά της σταχτοπούτας με τις δυο κόρες της. Στη συνέχεια ακολούθησαν όλοι οι άλλοι.  Η κακιά μητριά της χιονάτης, η πονηρή αλεπού, η κλέφτρα νυφίτσα, ο κακός λύκος, κακές μάγισσες, δράκοι, ξωτικά. Όλοι ήταν εκεί, δεν έλειπε κανένας.

Όταν και ο τελευταίος κακός κατέβηκε τα σκαλιά του υπογείου, η βαριά πόρτα έκλεισε και όλοι τους κάθισαν γύρω από ένα τεράστιο ξύλινο τραπέζι. Ακολούθησε σιγή ώσπου το λόγο πήρε ένα μικρό ξωτικό.

         Ξέρετε όλοι σας γιατί μαζευτήκαμε εδώ. Πρέπει να δώσουμε ένα μάθημα σε όλους τους καλούς των παραμυθιών. Έχουν βάλει εμάς να κάνουμε όλη τη βρώμικη δουλειά και τα παιδιά αγαπάνε μόνο εκείνους. Εμείς πάντα μένουμε μόνοι μας, χωρίς να μας αγαπάει κανείς.

          Έχει δίκιο το ξωτικό, είπε η μητριά της σταχτοπούτας. Εμένα προχθές ένα παιδάκι -μόλις το παραμύθι τέλειωσε- πήρε ένα φαρδύ μαρκαδόρο και μου μουτζούρωσε το πρόσωπο. Και η σταχτοπούτα το μόνο που έκανε ήταν να βάλει τα γέλια. Έτσι μουτζουρωμένη που ήμουν, της θύμιζα λέει τον φίλο της τον κλόουν που ζει στο διπλανό παραμύθι.

Σιγά  σιγά, όλοι τους διηγήθηκαν μια παρόμοια ιστορία και όλοι συμφώνησαν ότι έπρεπε να κάνουν κάτι για να δείξουν στα παιδιά πως χωρίς αυτούς τα παραμύθια δεν θα είχαν κανένα νόημα.  Η μοναδική που δεν είχε μιλήσει ως εκείνη τη στιγμή ήταν η πονηρή αλεπού. Όταν και η τελευταία κακιά μάγισσα είπε τη δική της ιστορία, η πονηρή αλεπού σηκώθηκε και πήρε το λόγο.

         Φίλοι μου περίμενα να σας ακούσω όλους για να μιλήσω. Πολύ ωραία τα είπατε αλλά κανένας από εσάς δεν έδωσε μια λύση. ¨Όχι ότι περίμενα ν’ακούσω λύσεις από χαζά ξωτικά και από μάγισσες που μιλάνε όλη την ημέρα με τον καθρέφτη τους. Τη λύση, ακόμη μια φορά, θα τη δώσω εγώ.

Οι μάγισσες με δυσκολία συγκρατήθηκαν να μην κάνουν κακό στην αλεπού. Κάτι που κατάλαβε και η ίδια και έβαλε σε λειτουργία την πονηριά της για να μη δοκιμάσει κάποια δυσάρεστη έκπληξη.

         Κακοί μου φίλοι, τα παραμύθια χωρίς εσάς θα ήταν σαν ένα μαγικό φίλτρο χωρίς δάκρυα. Οι καλοί το ξέρουν αυτό. Ξέρουν πως χωρίς εσάς τα παραμύθια θα ήταν βαρετά. Δεν λένε όμως την αλήθεια στα παιδιά για ν’ αγαπούν μόνο εκείνους. Γι αυτό,  το μόνο που πρέπει να κάνουμε για να κερδίσουμε την αγάπη των παιδιών είναι να γίνουμε κι εμείς καλοί!

Φωνές διαμαρτυρίας άρχισαν να ακούγονται από παντού.

         Να γίνουμε καλοί ; Όλα εκτός από αυτό!, είπε έξαλλη η κακιά βασίλισσα.

         Το ξέρω πως σας ζητάω κάτι δύσκολο αλλά είναι η μόνη λύση, ο μόνος τρόπος για να καταλάβουν οι καλοί πως τα παιδιά τους αγαπούν επειδή υπάρχουμε εμείς. Θα γίνουμε λοιπόν καλοί για μια μέρα. Την πιο σημαντική ημέρα στην παραμυθούπολη. Την ημέρα των Χριστουγέννων.

Παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων, η πρόταση της πονηρής αλεπούς ψηφίστηκε απ’ όλους. Έτσι. όταν το ρολόι χτύπησε δώδεκα φορές, όλοι οι κακοί, από κάθε γωνιά της παραμυθούπολης, ακόμα και από το πιο απομακρυσμένο παραμύθι, ξεχύθηκαν στους δρόμους και το πανηγύρι ξεκίνησε.

Οι κακές μάγισσες χτυπούσαν τα ραβδιά τους και μετέτρεπαν τις πέτρες σε σοκολατένια βουνά, οι δράκοι έβγαζαν από το στόμα τους καραμέλες, τα ξωτικά καθάριζαν τους δρόμους από τα χιόνια, η κακιά μητριά στόλιζε τα δέντρα της πλατείας μαζί με τη σταχτοπούτα και ο κακός ο λύκος βοηθούσε τον καλό ξυλοκόπο να κόψει ξύλα. Μέχρι και ο Εμπενέζερ Σκρουτζ έπαιζε χιονοπόλεμο με τα μικρά παιδιά.

Είχε αρχίσει να ξημερώνει και η κατάσταση στην παραμυθούπολη ήταν ανεξέλεγκτη. Καλοί και κακοί είχαν γεμίσει μουτζούρες στα πρόσωπα τους. Τα παιδιά είχαν αρχίσει να βαριούνται τα παραμύθια.

Ο σοφός παραμυθάς έβλεπε όλα αυτά που συνέβαιναν και προσπαθούσε να βρει μια λύση. Τα Χριστούγεννα των παιδιών θα καταστρέφονταν. Πώς να πείσει όμως τους κακούς να ξαναγίνουν κακοί τώρα μάλιστα που έδειχναν να διασκεδάζουν τόσο… Έπρεπε να βρει κάποιον από τους καλούς ήρωες της παραμυθούπολης να τους μιλήσει. Κάποιον που θα άκουγαν. Σκέφτηκε, σκέφτηκε, σκέφτηκε, έξυσε τα άσπρα του μαλλιά …

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα. Μα πως δεν το σκέφτηκα νωρίτερα. Μόνο εκείνη μπορεί να ακούσουν.

Ο σοφός παραμυθάς τη βρήκε καθισμένη έξω από ένα σοκολατένιο βουνό. Δίπλα της, κάποιος κακός μάγος είχε ανάψει μια φωτιά για να την ζεσταίνει.

– Το ήξερα πως θα έρθεις είπε το κοριτσάκι στο σοφό παραμυθά.

– Ξέρεις ότι είσαι η μόνη που μπορεί να πείσει τους κακούς να γυρίσουν πίσω στα παραμύθια τους. Μόνο εσύ μπορείς να βοηθήσεις να μη καταστραφούν τα Χριστούγεννα των παιδιών. 

Δεν χρειάστηκε να πει κάτι άλλο. Το κοριτσάκι με τα σπίρτα μάζεψε όλους τους κακούς και τους εξήγησε πόσο δυστυχισμένα είχαν κάνει τα παιδιά και πως αν συνέχιζαν έτσι θα τους κατέστρεφαν τα Χριστούγεννα. Οι κακοί στην αρχή έδειξαν να διαφωνούν αλλά αγαπούσαν τα παιδιά πολύ για να τους καταστρέψουν μια τόσο όμορφη ημέρα. Έτσι γύρισαν πίσω στα σκοτεινά χωριά τους. Τα παραμύθια ξαναζωντάνεψαν, τα παιδιά ξαναβρήκαν το χαμόγελο τους και οι μουτζούρες έφυγαν από τα πρόσωπα των καλών της παραμυθούπολης. Όλα έγιναν όπως παλιά. 

Ένα δάκρυ κύλισε από τα μάτια του σοφού παραμυθά. Δεν ήξερε αν ήταν δάκρυ χαράς ή λύπης, ήξερε μόνο πως τα παιδιά ήταν χαρούμενα. Έκλεισε το βαρύ βιβλίο των παραμυθιών ,το έβαλε στη θέση του και…ζήσαν αυτοί καλά…

  

Τέλος 

 

(Αφιερωμένο στα «κακά παιδιά» που θα αποκοιμηθούν αγκαλιά μ’ ένα παραμύθι περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη) 

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία: Flickr.com
Advertisements

22 thoughts on “Χριστούγεννα με τους κακούς των παραμυθιών

  1. Καλημέρα! Τι ωραία ιστορία! Πολυ σωστά, καλός η κακός, ο καθένας έχει την θέση του, για να γυρίζει ο κόσμος. Σαν ντραμπάλα, μια από δω, μια από κεί, και τα παραμύθια συνεχίζονται.
    ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

  2. Μια που δε πρόλαβα να σχολιάσω στο προηγούμενο ποστ, θα το κάνω τώρα, μετά από το όμορφό σου παραμύθι. Θα έγραφα λοιπόν στο μήνυμά μου ‘σε χρειάζομαι’. Οχι, δε θα το εστελνα να βρει κάποιον ερωτικό σύντροφο, αλλά απλώς κάποιον άνθρωπο.
    Εχεις δίκιο, Ζάλη. Κανείς δε περισσεύει. Καλοί ή κακοί, είμαστε εδώ για να κάνουμε τη γη να γυρίζει.
    Να σαι καλά και να περάσεις χαρούμενες, ευτυχισμένες γορτές κοντά σε όσους αγαπάς.

  3. Κάποιες φορές φαίνεται ότι και στη ζωή οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι και προκαθορισμένοι γι αυτό κι έχουν τόση αξία οι εκπλήξεις κι οι ανατροπές, μικρές ή μεγάλες. Λόγω επαγγέλματος πιστεύω στη δύναμη της αλλαγής και στην κατάλυση των ρόλων, αλλά ως αναγνώστρια βρίσκω την ιστορία υπέροχη.

    Πολλές ευχές για όμορφες γιορτές.

  4. Οι καλοί ήρωες είναι ίσως πιο αγαπητοί, αλλά οι κακοί πάντα πίστευα πως έχουν πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Ταξίδεψα με την ιστορία σου στην παραμυθούπολη και νομίζω, πως δεν ήθελα να φύγω από κει…

    Καλές γιορτές για σένα και τους ανθρώπους που η ύπαρξη τους, δίνει νόημα στη ζωή σου. Είναι γκρίζες αυτές οι μέρες, ξέρω, αλλά τουλάχιστον το παλεύουμε. Κι αυτό δεν είναι λίγο. Φιλιά.

  5. πάντα οι κακοί στα παραμύθια είχαν τη δικαιολογία τους για τις πράξεις τους. όπως επίσης και οι καλοί. τουλάχιστον συμφωνούσαν σε ένα πράγμα σύμφωνα με το δικό σου παραμύθι. πως αγαπούσαν τα παιδιά. κι ίσως μια κοινή «μυστική» συμφωνία να είναι αυτό που κάνει κι αυτόν τον κόσμο να γυρίζει. όλοι στο ίδιο τσουκάλι σιγοβράζουμε. κι είναι φορές που τους ρόλους τους αντιστρέφουμε με την θέλησή μας…

    σου εύχομαι να περάσεις παραμυθένια 🙂

    φιλιά βρόχινα…

  6. houlk
    Το μήνυμα σου είμαι σίγουρος ότι θα βρει αποδέκτη. Στην απέναντι όχθη πάντα θα υπάρχει ένας άνθρωπος σε χρειάζεται κι εκείνος. Καλός η κακός δεν έχει καμία σημασία.
    Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου. Εύχομαι και σ’ εσένα καλές γιορτές με την οικογένεια σου. Καλημέρα.

  7. Eva
    Υπάρχουν οι στιγμές που και ρόλοι πρέπει να καταργούνται. Ο αυτοσχεδιασμός είναι πολλές φορές πιο όμορφος.
    Σ’ ευχαριστώ, και εύχομαι και σ’ εσένα καλές γιορτές με εκπλήξεις και ανατροπές.

  8. aikaterini
    Πάντα έτρεφα μια συμπάθεια για τους κακούς ήρωες των παραμυθιών. Αργότερα αυτή η συμπάθεια πέρασε από τα παραμύθια και στην πραγματικότητα. Με τους κακούς μπορώ να είμαι σίγουρος για κάτι. Υπάρχουν. Για τους καλούς αμφιβάλω.
    Επειδή είναι Χριστούγεννα, έστω και γκρίζα, θα τους αφήσω λίγο στη ησυχία τους και καλούς και κακούς. Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου. Εύχομαι και σ’ εσένα (απ’ τους καλούς που συμπαθώ γιατί υπάρχουν) καλές γιορτές. Καλημέρα.

  9. Νεράιδα της βροχής
    Οι κακοί στα παραμύθια είναι δημιούργημα των συγγραφέων. Στη ζωή οι κακοί είναι δημιούργημα των καλών. Δεν έχω δώσει ακόμα απάντηση σ’ ένα ερώτημα που με απασχολεί. Όταν το παραμύθι της ζωής ξεκίνησε να γράφεται υπήρχαν μόνο καλοί ή μόνο κακοί ;
    Σ’ ευχαριστώ για την παραμυθένια ευχή σου. Καλές γιορτές σ’ εσένα και στους αγαπημένους σου. Καλημέρα.

  10. ένα παραμύθι χωρίς κακούς δεν είναι παραμύθι. γιατί χάνει απ’ την πραγματικότητά του. στη ζωή…

    οι καλοί και οι κακοί είναι τα ίδια πρόσωπα. όλα μέσα μας είναι. όλα…

    φιλιά βρόχινα…

  11. Και μόνο που αντάμωσαν ο Πίτερ Παν με τον Μικρό Πρίγκηπα, είναι δείγμα ότι όλα μα όλα μπορούν να πάνε καλύτερα 😉 Καλές γιορτές αγαπημένη ζάλη 😉

  12. Για δες Αντώνη, που ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα αυτά τα «κακά» παιδιά, που με τίποτα δεν το βάζουν κάτω!…και για δες που βρίσκεται ακόμα ο καθένας μας μετά το 2008… 😉

    ΑΦιλιά με τις πιο τρυφερές μου ευχές, για ένα φωτεινό 2015! ❤

    ΥΓ: Ερώτηση: Το παραμύθι γράφτηκε το 2008 και τα σχόλια είναι και του 2008 και του 2014, τυχαίο ή έβαλε το χεράκι του κάποιος μάγος ή κάποια πονηρή αλεπού; 😉

  13. Άιναφετς

    Ανθίζουν ακόμα κακά παιδιά. Πόσο παρήγορο…

    Το παραμύθι υπάρχει στο blog από το 2008. Εκμεταλλευόμενο ένα «παραθυράκι» της wordpress βγήκε ξανά στο προσκήνιο. 🙂

    Καλές γιορτές, Άιναφετς! Σε εσένα και την οικογένειά σου. Φιλιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s