Επτά αλήθειες και μια τρελή ιστορία

dsc000012


Το παιχνίδι με τις επτά αλήθειες είναι γνωστό. Τελευταία φορά το συνάντησα στο
aikateriniTempelis blog η οποία άφησε στην κρίση του καθενός αν θέλει να παίξει ή όχι. Σε μια κρίση αλήθειας είπα να παίξω.

 

Πρώτη αλήθεια :

Χρόνια τώρα γράφω παραμύθια με πρωταγωνιστές αγαπημένα μου πρόσωπα και τους τα χαρίζω.

 

Δεύτερη αλήθεια:

Στα  μεγάλα διαστήματα σιωπής μου, κρύβομαι πίσω από τα λόγια του Πλάτωνα «Τα σοφά άτομα μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν , οι ανόητοι επειδή πρέπει να πουν κάτι.». Μια πολύ βολική κρυψώνα.

 

Τρίτη αλήθεια:

Με έχει στοιχειώσει ο στίχος του Φρανσουά Βιγιόν από την μπαλάντα του Μπλουά.  «Στον τόπο μου ενώ ζω, είμαι τέλεια ξένος»

 

Τέταρτη αλήθεια:

Σπανία το μυαλό μου βρίσκεται στο ίδιο μέρος με το σώμα μου.

 

Πέμπτη αλήθεια:

Σε έναν τοίχο διάβασα το σύνθημα. «Κομουνιστής είναι ο άνθρωπος που δεν έχει τίποτα και θέλει να το μοιραστεί με όλο τον κόσμο». Μια αλήθεια που μπορεί και να μην την πίστευα αν δεν είχα γνωρίσει έναν τέτοιο άνθρωπο.

 

Έκτη αλήθεια:

Τα τελευταία δέκα χρόνια όποτε  βλέπω το σήμα έκτακτου δελτίου ειδήσεων μια βρώμικη σκέψη περνάει από το μυαλό μου. Απεβίωσε ο …………(δεν θα αναφέρω το όνομα του για ευνόητους λόγους).

 

Έβδομη αλήθεια:

Είμαι 32 χρονών. Ακόμα και αν εξαντλήσω το μέσο όρο ηλικίας που δίνουν οι επιστήμονες, πολύ φοβάμαι ότι αυτό το έκτακτο δελτίο δεν θα προλάβω να το δω.

 

 

Οι κανόνες του παιχνιδιού λένε ότι πρέπει να καλέσω κι εγώ κάποιους να παίξουν. Φυσικά όποιος θέλει μπορεί να το κάνει αλλά εγώ θα σας καλέσω να παίξουμε ένα διαφορετικό παιχνίδι.

 Ψάχνοντας πριν λίγες μέρες σε ένα κουτί γεμάτο από εφηβικές αναμνήσεις βρήκα ένα κιτρινισμένο χαρτί με ένα παιχνίδι που παίζαμε τα βράδια στην εξοχή με τους φίλους μου.

Το παιχνίδι αυτό είχε τίτλο «Τρελή ιστορία». Ο τρόπος που παιζόταν, πολύ απλός. Σε ένα χαρτί ο κάθε παίκτης έγραφε ένα κείμενο δυο ή τριών προτάσεων. Χωρίς κανένα απoλύτως θέμα , ό,τι ήθελε ο καθένας. Ο επόμενος παίκτης έβλεπε μόνο τις δυο τελευταίες λέξεις που είχε γράψει ο προηγούμενος και από εκεί συνέχιζε την ιστορία όπως την φανταζόταν. Στο τέλος, αφού η σελίδα γέμιζε, είχαμε μια ιστορία χωρίς αρχή, μέση και τέλος αλλά με πολύ γέλιο.

Σκέφτηκα λοιπόν πώς θα μπορούσε να παιχτεί αυτό το παιχνίδι σε ένα blog. Και βρήκα τον τρόπο. Προσκαλώ λοιπόν όποιον θέλει να πάρει μέρος σε αυτό το παιχνίδι να μου στείλει εδώ sterianizali@gmail.com να του δώσω τις δύο τελευταίες λέξεις από την πρώτη παράγραφο που έχω γράψει για να συνεχίσει την ιστορία. Μόλις μου στέλνουν μια παράγραφο έτοιμη θα στέλνω κι εγώ στον επόμενο που θέλει να παίξει τις δυο λέξεις, απ όπου θα πρέπει να ξεκινήσει την δική του παράγραφο.

Την ιστορία που θα βγει θα την δείτε στη επόμενη ανάρτηση και φυσικά όποιος το επιθυμεί θα μπορεί να την βάλει και στο δικό του blog. Ας παίξουμε λοιπόν.

Advertisements

6 thoughts on “Επτά αλήθειες και μια τρελή ιστορία

  1. Καλησπέρα,
    πολύ μου άρεσαν οι απαντήσεις σου. Πότε ήμουν 32? Πώς περνάνε τα χρόνια!!
    Πολύ ωραία η ιδέα για το παιχνίδι. Σου έστειλα μέιλ αλλά έχω μια δυσκολία με τα μέιλ. ελπίζω να πάρω τις λέξεις!

  2. Σοφία
    Περνάνε δυστυχώς τα χρόνια. Όσο παίζουμε όμως θα περνάνε πιο αργά. Οι λέξεις βρίσκονται ήδη στο email σου.Να κάνω μόνο μια διευκρίνιση. Η τελευταία πρόταση στην παράγραφο μένει ημιτελής για την συνεχίζει ο επόμενος.
    Καλό ξημέρωμα.

  3. Κοίτα να δεις… Σκεφτόμουν όντως, να σου γράψω σχόλιο, για την προηγούμενη ανάρτηση: «μήπως μπορείς να γράψεις ένα παραμύθι, να ζήσω κι εγώ σ’ αυτό;» Αλλά τώρα αφήνω εδώ αυτή τη σκέψη, γιατί είδα την πρώτη αλήθεια που έγραψες. Αισιόδοξη είμαι θα μου πεις.. Ε, πάντα.

    Αυτό με τα διαστήματα σιωπής, το έχω κι εγώ. Κι επίσης η τέταρτη αλήθεια σου, δεν μου είναι ξένη. Ξέρεις το στίχο: «αλλού κοιμάται το κορμί κι αλλού ξυπνά η ψυχή σου»; Για να γραφτεί, πρέπει να το αισθάνθηκαν κι άλλοι…

    Θα στείλω e-mail.

    Υ. Σ. Χαίρομαι που έπαιξες. Καλό Σ/Κ.

  4. aikaterini
    Σπάνια απαντάω αρνητικά σε μια τέτοια ερώτηση. Αλλά πρέπει να ξέρεις κάτι. Δεν υπάρχει ποτέ επιστροφή από τα παραμύθια. Αν δεν έχεις πρόβλημα με αυτό, φυσικά και μπορώ.
    Τον ξέρω τον στίχο. Τις περισσότερες φορές κάνουμε το λάθος να ακολουθούμε το αυτό που θέλει το κορμί και όχι η ψυχή μας.
    Καλημέρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s