Υπό-τιτλοι τέλους

 

Το μοναδικό μέσο με το οποίο μπορεί να εκφράζει κάποιος τις απόψεις του ελεύθερα είναι το διαδίκτυο. Πράγμα που είναι φανερό ότι ενοχλεί κάποιους. Οι χρήστες του διαδικτύου έχουν ένα κακό ελάττωμα. Τους αρέσει να μοιράζονται, τους αρέσει να βοηθάνε, τους αρέσει να σκέφτονται.  Όλα αυτά έχουν αρχίσει και ενοχλούν το πολιτισμένο κράτος μας. Άρχισαν να ενοχλούν και τα αφεντικά του κράτους. Και φυσικά δεν χαλάμε ποτέ χατίρι στα αφεντικά μας.

Το αγαπάω όμως αυτό το κράτος γιατί χρόνια τώρα σκέπτεται μόνο τον πολίτη. Και  όλα λειτουργούν σαν καλοκουρδισμένο Ελβετικό ρολόι. Το πρόβλημα της ανεργίας λύθηκε, οι εθνικές οδοί δεν οδηγούν στο θάνατο, οι συνταξιούχοι ζούνε μια χαρά με τις παχυλές τους συντάξεις, το σύστημα υγείας λειτουργεί άψογα , στο δημόσιο η αξιοκρατία βασιλεύει , η παιδεία δεν παιδεύει τους νέους και οι πολίτες κοιμούνται μια χαρά. Ήρθε η ώρα λοιπόν να λύσουμε και τα δευτερεύοντα προβλήματα.

Ήρθε η ώρα, μετά τη χώρα, να σώσουμε και το διαδίκτυο. Με συνοπτικές διαδικασίες έκλεισαν όλα τα ελληνικά sites υποτίτλων. «Με βάση το ελληνικό δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά και τις διεθνείς συμβάσεις, η μετάφραση έργου αποτελεί «παράγωγο έργο». «Υπάρχει τέτοιο δίκαιο;», θα αναρωτηθεί κάποιος κακόπιστος. Μα φυσικά και υπάρχει απλά εμφανίζεται μόνο όταν διακυβεύονται τα συμφέροντα των ισχυρών. Δεν μπορείς εσύ απλέ πολίτη να κλέβεις τις πολυεθνικές. Δεν υπάρχει κανένας νόμος που να λέει κάτι τέτοιο. Μην αναρωτηθείς για το αντίθετο δεν θα σε ακούσει κανείς.

Ακούω πολύ καιρό τώρα όταν οι κινηματογράφοι παρουσιάζουν πολλά οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να κλείνουν πολλοί από αυτούς. Γίνεται μάλιστα και παράκληση να τους σώσουμε. Και αναρωτιέμαι, γιατί να τους σώσουμε ; Γιατί τώρα ; Γιατί δεν ενδιαφέρθηκε κανείς όταν ήρθε στη χώρα μας η μόδα των multiplex κινηματογράφων ; Όταν άρχισαν να κλείνουν μια μια όλες οι πραγματικές κινηματογραφικές αίθουσες; Όταν εκείνοι που έβλεπαν τον κινηματογράφο όχι μόνο ως κέρδος, αναγκάστηκαν να αποσυρθούν. Όταν τα θερινά σινεμά άρχισαν να γίνονται γκαράζ και super markets. Αλλά πίσω από τις αίθουσες εκείνες δεν υπήρχαν πολυεθνικές. Δεν μας ενδιαφέρει να χάσει τη δουλεία του ο κύριος Σπύρος που έζησε όλη του τη ζωή σε ένα μικρό δωματιάκι πίσω από μια κινηματογραφική μηχανή. Το μόνο μας μέλημα είναι να μη δυσαρεστήσουμε τις πολυεθνικές. 

Όλα αυτά τα παιδιά που μετάφραζαν ταινίες δεν το έκαναν με σκοπό το κέρδος. Ίσα, ίσα που έκλεβαν και από τον ελεύθερο τους χρόνο για να το κάνουν. Το έκαναν με μεράκι. Αλλά πού ακούστηκε να γίνεται κάτι σε αυτό τον τόπο χωρίς ο σκοπός να είναι το κέρδος. Δεν είμαστε φιλανθρωπικό ίδρυμα κύριοι, κράτος είμαστε. Για το καλό μας γίνονται όλα. Να δούμε μόνο για πόσο ακόμα θα αντέξει το μυαλό μας.

Κείμενο: Αντώνης Τσόκος
Advertisements

6 thoughts on “Υπό-τιτλοι τέλους

  1. Σοφια
    Δεν φταις εσύ που δεν κατάλαβες έπρεπε να το εξηγήσω λίγο καλύτερα. Υπάρχουν κάποιοι χρήστες του διαδίκτυου παγκοσμίως που ανεβάζουν σειρές που προβάλλονται από ξένα τηλεοπτικά δίκτυα.Αλλες παίζονται στη Ελλάδα και άλλες όχι. Το ίδιο γίνεται και με τις ταινίες. Πράγμα που οδήγησε κάποιους ανθρώπους να κάνουν αυτό που γίνεται σε όλες τις χώρες. Να μεταφράζουν τους υπότιτλους στα Ελληνικά και να τους αναρτούν σε κάποιες σελίδες που φτιάχτηκαν για αυτό το λόγο. Όλα αυτά εννοείται χωρίς χρήματα. Αυτό είναι κάτι που γίνεται σε όλες σχεδόν τις χώρες αλλά όχι πια στην Ελλάδα. Βγήκε μια απόφαση και οι σελίδες που φιλοξενούσαν υλικό με ελληνικούς υπότιτλους έκλεισαν. Είναι αστείο γιατί πολλές από τις ταινίες και τις σειρές δεν έρχονται ποτέ στην Ελλάδα και για κάποιον που δεν ήξερε αγγλικά ήταν μια σημαντική λύση . Τι να πω. Μακάρι το κράτος να έδειχνε τέτοια ευαισθησία και στα σοβαρά ζητήματα. Καλημέρα.

  2. Τα έγραψες πολύ σωστά. Ακριβώς επειδή λύθηκαν όλα τα άλλα, είπαν ν’ ασχοληθούν οι άνθρωποι και με τα δευτερεύοντα. Κι άρχισαν με τους υπότιτλους στο Internet. Πάντως ξέρεις τι; Αυτό το μοίρασμα, η κοινοκτημοσύνη που υπάρχει στο Διαδίκτυο, αποτελεί εντέλει ένα σοβαρό παράδειγμα εναλλακτικής αλληλεπίδρασης (έστω και χωρίς προσωπική επαφή κάποιες φορές), στην οποία δεν παίζει ρόλο κανένας νόμος προσφοράς-ζήτησης και κυρίως: δεν προσδοκάται κανένα αντάλλαγμα. Κι αυτό απο μόνο του είναι όμορφο. Δεν θα χαθεί τόσο εύκολα κι ας προσπαθήσουν κάποιοι σκληρά.

    Καλή σου μέρα.

  3. aikaterini
    Και εμένα μου αρέσει πολύ αυτή η αλληλεγγύη που υπάρχει μεταξύ των χρηστών. Νομίζω ότι ο φόβος τους είναι μην αρχίσει αυτό που γίνεται εντός του διαδικτύου να γίνεται και εκτός. Χαίρομαι όμως για κάτι. Τουλάχιστον εντός του διαδικτύου θα είναι πάντα ένα βήμα πίσω από τους χρήστες. Καλό βράδυ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s