Στάση στην ομορφότερη χώρα του κόσμου


 Ένας Ελβετός όταν διαπιστώνει ότι το λεωφορείο που περιμένει έχει καθυστερήσει ένα λεπτό, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να αλλάξει την ώρα στο ρολόι του. Ένας κάτοικος της Ελλάδας δεν έχει τέτοια προβλήματα να τον απασχολούν. Η ώρα άφιξης του λεωφορείου κρατείται ως επτασφράγιστο μυστικό. Η αντίστοιχη κίνηση των Ελλήνων στη θέα του είναι να κάνουν το σταυρό τους που επιτέλους εμφανίστηκε.   

Αλλά τι σημασία έχει ; Αφού ζούμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου . Έτσι ακούω τουλάχιστον να λένε γιατί δυστυχώς δεν έχω επισκεφτεί όλες τις υπόλοιπες για να πω κάτι τέτοιο με σιγουριά. Αυτές οι σκέψεις με συνοδεύουν περιμένοντας σε κάποια στάση το λεωφορείο.

Ο κόσμος πολύς. Όσο περνάει η ώρα γίνεται ακόμα περισσότερος. Και όλοι βιάζονται. Βιάζονται να πάνε στη δουλειά τους, βιάζονται να πάνε στο μάθημα, βιάζονται να γυρίσουν σπίτι τους. Και όσοι δεν βιάζονται έχουν αργήσει. Έχουν αργήσει σε ένα ραντεβού, έχουν αργήσει για μια βόλτα ή έχουν αργήσει να ξυπνήσουν. Οπότε πάλι βιάζονται.

Η αναμονή σε μια στάση λεωφορείου στην Ελλάδα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Στο σχολείο είχαμε μάθει ότι μια σειρά δημιουργείται τοποθετώντας  ένα αντικείμενο πίσω από ένα άλλο. Βάζοντας ένα αυτοκινητάκι πίσω από ένα άλλο έχουμε μια σειρά από αυτοκινητάκια. Οπότε το ένα αυτοκινητάκι που είναι στη μία άκρη είναι η αρχή της σειράς και το άλλο στην άλλη άκρη το τέλος της. Αυτά ήταν τα λόγια του δασκάλου μου.

Αλλά αυτό ισχύει για τις άλλες τις χώρες, όχι για την ομορφότερη του κόσμου. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κανείς δεν στέκεται πίσω από τον άλλον. Όλοι πρώτοι στέκονται και μετά από λίγο ο τελευταίος γίνεται πρώτος. Δεν μου τα έμαθες καλά δάσκαλε,  σκέφτομαι, αλλά γι αυτό σε αγαπάω.
Επιτέλους φτάνει το λεωφορείο. Ανοίγει ο οδηγός την πόρτα και ο κόσμος αρχίζει να βγαίνει γρήγορα. Ένας από τους επιβάτες που μάλλον στο μπάσκετ δεν είχε καλές επιδώσεις σημαδεύει το καλάθι των σκουπιδιών. Ο ρόλος της μπάλας έχει δοθεί στο στραπατσαρισμένο εισιτήριο. Με τη σιγουριά του ανθρώπου που κατοικεί στην ομορφότερη χώρα του κόσμου δεν κοιτάει καν αν βρήκε το στόχο του. Ευτυχώς δυο τρείς συνεπιβάτες του ήταν πιο εύστοχοι. Οι περισσότεροι όμως αφήσανε τις μπάλες να πέσουν στο δρόμο χωρίς καν να δοκιμάσουν ένα σουτ.
Μπαίνω στο λεωφορείο μετά από αρκετό κόπο. Ένας άνδρας γύρω στα πενήντα έχει ήδη αρχίσει την αντιπαράθεση με έναν φοιτητή. «Δεν ντρέπεσαι να κάθεσαι και να είμαι εγώ όρθιος;» Στη συζήτηση παρεμβαίνουν και άλλοι πολίτες της ομορφότερης χώρας του κόσμου δικάζοντας με συνοπτικές διαδικασίες τον φοιτητή.
Καταφέρνω να περάσω ανάμεσα τους και να φτάσω στην άλλη άκρη του λεωφορείου. Ένας ηλικιωμένος άντρας στέκεται δίπλα μου. Ένα νεαρός τον βλέπει και σηκώνεται πρόθυμα να του δώσει την θέση του. Η απάντηση του ηλικιωμένου με ξαφνιάζει. «Κάτσε παιδί μου. Εσύ έχεις ανάγκη από ξεκούραση που εργάζεσαι, εγώ ό,τι ήταν να προσφέρω το έχω προσφέρει πια». Πράγμα που δεν συμμερίζεται ο νεαρός και τον πείθει τουλάχιστον να μοιραστούν τη θέση.Δυο στάσεις αργότερα ο ηλικιωμένος άντρας κατέβηκε και το λεωφορείο συνέχισε τη διαδρομή του στην ομορφότερη χώρα του κόσμου.    

  
Κείμενο: Αντώνης Τσόκος - Φωτογραφία:Γεωργία Τσόκου
 

 

Advertisements

4 thoughts on “Στάση στην ομορφότερη χώρα του κόσμου

  1. Σιωπηλός παρατηρητής του κόσμου λοιπόν. Άραγε και αμέτοχος; Πάντως στο λεωφορείο, κατάφερες να μας πάρεις μαζί σου.

    Εκείνη η φράση σου, που αφορά τον δάσκαλο σου μου άρεσε, επειδή το ν’ αγαπάς κάποιον αν και δε είναι άψογος στα μάτια σου, σπανίζει. Καλό ξημέρωμα.

  2. Αυτό, με την ομορφότερη χώρα του κόσμου, ξέρεις, εγώ το πιστεύω. Την αγαπάω την Ελλαδίτσα μας. Και άπειρες φορές, σπάω το κεφάλι μου να βρω τι φταίει : η παιδεία μας, η φυλή μας, η …τουρκοκρατία, το…,η…;
    Και πάντα καταλήγω στο Βάρναλη:
    Ποιός φταίει, ποιός φταίει;
    Κανένα στόμα δε το΄βρε και δεν τό΄πε ακόμα
    …..
    Σα τα σκουλήκια κάθε φτέρνα,
    όπου μας εύρει μας πατεί
    Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
    προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα.

  3. aikaterini
    Πρατηρώντας τα όσα συμβαίνουν γύρο μας ακόμα και όταν δεν μετέχουμε σε αυτά γινόμαστε συνένοχοι όταν δεν κάνουμε τουλάχιστον μια προσπάθεια να αλλάξει κάτι. Μέχρι να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο δηλώνω συνένοχος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s