…κι’ ούτε πουλί πετούμενο να μη βρεθεί μπροστά σας


Το πρωινό ξύπνημα είναι μια δύσκολη υπόθεση, ειδικά τις χειμωνιάτικες μέρες. Τα καλοκαίρια, τα πράγματα είναι πιο εύκολα.  Τα ανοιχτά παράθυρα πάντα βοηθάνε. Ένα κορνάρισμα, μια μηχανή χωρίς εξάτμιση, και δεν αργείς ποτέ στη δουλειά σου. Τα σύγχρονα κοκόρια δεν είναι τόσο ευχάριστα αλλά τη δουλειά τους την κάνουν.

Αν και το ξημέρωμα με βρίσκει σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης μπορώ να πω ότι είμαι προνομιούχος. Πριν αρκετά χρόνια ήρθε και εγκαταστάθηκε κάτω από το σωλήνα του απορροφητήρα του σπιτιού μου ένα σπουργίτι. Στην αρχή ήταν πολύ διακριτικό και περνούσε σχεδόν απαρατήρητο. Ένα πρωινό όμως καθώς έφτιαχνα καφέ παρατήρησα πόσο ανήσυχο ήταν. Πετούσε σφυρίζοντας γύρω από ένα φίκο στο μπαλκόνι και έδειχνε κάτι να ψάχνει. Βγαίνοντας έξω, δεν άργησα να καταλάβω τί είχε αναστατώσει το σπουργίτι. Κάτω από την φωλιά που είχε φτιάξει, βρισκόταν πεσμένο ένα νεογέννητο πουλάκι. Ο μοναχικός ταξιδιώτης που με είχε επισκεφθεί πριν λίγο καιρό, τώρα είχε αποκτήσει και οικογένεια. Πήρα το πουλάκι που ευτυχώς ήταν ζωντανό και το έβαλα στη φωλιά του. Μετά από λίγο, και αφού είχα απομακρυνθεί, το σπουργίτι γύρισε στη φωλιά του ήσυχο πια. Από τότε, έχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια και τα σπουργίτια εξακολουθούν να έρχονται και να φτιάχνουν στο ίδιο σημείο τη φωλιά τους.

Πριν απο λίγες μέρες, διαβάζοντας εφημερίδα, το βλέμμα μου έπεσε σε μια επίσημη ανακοίνωση του αρμόδιου υπουργείου για το ξεκίνημα της κυνηγετικής περιόδου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι, τουλάχιστον οι δικοί μου ιπτάμενοι επισκέπτες, δεν είχαν φόβο. Η δεύτερη σκέψη είχε να κάνει με την υποκρισία του κράτους, των υπευθύνων και μέρος των πολιτών αυτής της χώρας.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα τί είναι η κυνηγετική περίοδος. Η εποχή που τα άτυχα πουλιά και ζώα δεν πειράζει κι αν πεθάνουν αφού συναινεί το ίδιο το κράτος ; Η εποχή που δεν πονάνε τα ζώα που πεθαίνουν ; Η εποχή που τα μικρά ζώα δεν έχουν ανάγκη πλέον την μητέρα τους για να επιβιώσουν ; Η μήπως η εποχή που πρέπει να ανταμείψουμε τους κυνηγούς γιατί έχουν δικαίωμα ψήφου και είναι και πολλοί ;

Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί το κυνήγι εξακολουθεί να υφίσταται. Δεν είναι πια μέσο επιβίωσης. Όπως το χαρακτηρίζουν αυτοί που ασχολούνται είναι σπορ. Εμένα μου είχαν μάθει ότι τα σπορ είναι χαρά. Σε αυτό το «σπορ» δεν βλέπω πολλούς να χαίρονται.

Τελικά είμαι χαρούμενος γιατί εγώ τουλάχιστον πρόλαβα να δω τα πουλιά. Οι επόμενες γενιές θα τα γνωρίσουν μέσα από τα ποιήματα γιατί μόνο εκεί μπορούν να κελαηδούν άφοβα.

 Κείμενο: Αντώνης Τσόκος

Advertisements

10 thoughts on “…κι’ ούτε πουλί πετούμενο να μη βρεθεί μπροστά σας

  1. Πραγματικά μεγάλη τύχη houlk. Και αν σκεφτεί κανείς ότι η πόλη μας δεν είναι και τόσο φιλόξενη στους συγκεκριμένους επισκέπτες. Καλημέρα και σε εσένα.

  2. Αυτός είναι ένας από τους τσακωμούς που έχω με τους μεγαλύτερους μαθητές μου. Βρε μανία που έχουν .Το τι λέω, δεν λέγεται…τίποτα ..αποτέλεσμα μηδέν. Νιώθουν άντρες λέει…
    καλημέρα

  3. Από τη μία έχουμε έναν άνθρωπο με όπλο και από τη άλλη ένα ανυποψίαστο και ανυπεράσπιστο ζώο. Μάλλον το αντίθετο αποδεικνύει μια τέτοια πράξη.
    Καλή σου μέρα κι εσένα.

  4. Υπήρξα για πολλά χρόνια μέλος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, στο παράρτημα της Θεσσαλονίκης τότε και θυμάμαι καλά ότι είχαμε καταφέρει να μαζέψουμε κατά καιρούς, πολλές υπογραφές για τέτοια θέματα. Σε κάποιες περιπτώσεις άλλαξαν τα πράγματα, αλλά σε πολλές άλλες όχι. Κι εγώ όπως αντιλαμβάνεσαι ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό το «σπορ», αλλά εσύ τα έγραψες τόσο όμορφα… Απ’ την πρώτη φορά που ήρθα εδώ, το είδα, ότι έχει κάτι η γραφή σου, αλλά όσο περνάει ο καιρός και οι αναρτήσεις πληθαίνουν διακρίνω ακόμη περισσότερα πράγματα. Και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Καλό ξημέρωμα.

  5. Η μόνη ελπίδα σε όλα αυτά τα ζητήματα είναι η δράση των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Αξίζει αυτοί οι άνθρωποι να έχουν τη δική μας υποστήριξη.
    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Είσαι αρκετά γενναιόδωρη πράγμα σπάνιο για την εποχή μας.
    Καλό σαββατοκύριακο.

  6. Συμφωνώ με αυτό που λες. Ακόμα κι αν κάποια πράγματα δεν αλλάζουν, τουλάχιστον κάποιοι δεν παρατάνε τον αγώνα, αλλά προσπαθούν ώστε να έλθει κάποια στιγμή αυτή η αλλαγή. Κι αυτό δεν είναι καθόλου λίγο. Καθόλου.

    Αχ Στεριανή ζάλη… Δεν είναι ότι είμαι εγώ γενναιόδωρη. Είναι ότι Εσύ γράφεις όμορφα. Καλό μήνα.

  7. Καλημερα, Αντωνη, Καλη χρονια!
    Αξιζει να το διαβασουν οι » κυνηγοι» αλλα και ολοι οσοι τους επιτρεπουν….!Το εδωσες πολυ ωραια!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s